تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 284

مساهمون:

ص٢٨٤
اين مدت با ياران خود تماس حاصل مىنمايد و شمارى از ايشان شرفياب حضور وى مىشوند و حضرت نمايندگانى را بعنوان رابط خود و مؤمنين منصوب مىنمايد . از روايات بعدى اين گونه به نظر مىرسد كه امام ( ع ) پس از خروج سفيانى ، ظاهر مىشود سپس تا هنگام ظهور وعده داده شدهء خود در ماه محرم ، پنهان مىگردد ، در روايت حذلم بن بشير از امام زين العابدين ( ع ) آمده است كه حضرت فرمود : « وقتى سفيانى خروج كند ، حضرت مهدى ( ع ) نهان مىگردد و پس از آن دوباره ظاهر مىشود » « 1 » به عقيدهء ما ، اين روايت ، تفسيرى جز آنكه امام ( ع ) بعد از خروج سفيانى در رجب ظاهر ، و آنگاه تا هنگام ظهور معين خويش در محرم نهان مىگردد ، ندارد و روايت مشخص نمىكند كه آيا اين ظهور پيش از نداى آسمانى ، در ماه رمضان است و يا بعد از آن ؟ از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرمود : « قائم قيام نمىكند مگر آنكه دوازده نفر ، همگى اتفاق بر يك سخن كنند و گويند او را ديده‌اند امّا آنها را تكذيب مىكنند » « 2 » به نظر مىرسد كه آنان مردانى راستگو باشند ، به دليل اينكه امام ( ع ) اتفاق‌نظر آنها را مبنى بر ديدار حضرت مهدى ( ع ) بيان مىكند و از تكذيب مردم نسبت به آنها تعجّب مىكند و ظاهرا ملاقات آنها با حضرت ، در همان دوره‌اى صورت مىگيرد كه امام ( ع ) در نهان بسربرده و ظاهر مىشود تا تدريجا مسأله ظهور آشكار گردد و سرانجام نام و يادش بالا گرفته و ظهور مىكند . * * * بنابراين ، حضرت مهدى ( ع ) در اين برهه نقش تقريبا كامل رهبرى خود را ايفا نموده و با رهنمودهاى خويش در آن موقعيت حساس حكومت‌هاى زمينه‌ساز يمنى و ايرانى را رهبرى مىنمايد و در كليه سرزمين‌هاى مسلمانان ، با ياران خود كه اولياء خدايند ، ارتباط برقرار مىكند .
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 213 . ( 2 ) - بحار ج 52 ص 244 .