و اين عبارت گوياى اين نيز هست كه فاصلهء نهضت ايرانيان تا ظهور آن حضرت از مدت عمر يك انسان بيشتر نخواهد بود چون ظاهر گفتهء امام باقر ( ع ) اين است كه اگر نهضت آنها را درك كند خويش را حفظ نمايد و اين بطور طبيعى است نه به سبب معجزه ، و همين دليل بسيار مهمى است بر اينكه ما در حال حاضر وارد دوران ظهور آن حضرت شدهايم و همچنين نزديك بودن نهضت ايرانيان و پيوند آن به زمان ظهور آن حضرت .
امّا توجيه برخى از راحتطلبها نسبت به اين عبارت كه تبليغى است براى حفظ جان از خطرات و عدم حضور در ميدان شهادت همچنين عدم شركت ايرانيان در نهضت و نبردهاى آنها . . تفسيرى است كاملا اشتباه . زيرا امام باقر ( ع ) از خودش خبر داده و در آن بيان داشته كه نهضت آنان نزديك ظهور حضرت مهدى ( ع ) است و علاقهء شديد آن حضرت به اينكه از جملهء ياران امام ( ع ) باشد ، نيز بيان شده است ، چگونه مىتوان تصوّر كرد كه مراد امام اين است كه مردم را با ترساندن از كشته شدن به يارى نكردن كسانى كه خود ، به نهضت آنان بشارت داده و آنها را ستايش نموده است به اينكه كشتههايشان شهيد هستند ، فراخواند . . ! بويژه با ملاحظهء اينكه وجوب يارى آنان بر هر فرد مسلمان ، در عبارتهاى مختلف آن روايت آمده است ، بلكه با وجود شك در منظور امام ( ع ) و صرف احتمال اينكه مقصود ، خود حضرت بودهاند نه ديگران ، باز هم تفسير اينگونه افراد راحتطلب بىپايه است زيرا مجرّد احتمال اينكه مسئله مخصوص خود ايشان است ، باعث مىشود كه ديگران نتوانند براى خودشان به آن تمسّك كنند .
از لطيفههايى كه من در حاشيهء روايت درفشهاى مشرق زمين و گفتهء پيامبر ( ص ) كه فرمود : « بايد به يارى آنان بشتابد هرچند با خزيدن و راه رفتن روى يخ » شنيدهام داستانى است كه يكى از علماى بزرگ تونس ( شيخ محمد صالح نيفر ) كه در فصل زمستان و يخبندان مسافرتى به ايران داشت روزى بيرون هتل پايش سر خورد و روى يخ به زمين خورد ، يكى از دوستانش كه همراه وى بود گفت : خواستم ايشان را بلند كنم به من گفت : اين كار را انجام نده . صبر كن . . مىخواهم خودم بلند شوم . سپس با كمك دستهايش با كندى از جا بلند شد و سر پا ايستاد ، بعد گفت : هروقت ما اين روايت را دربارهء حضرت مهدى ( ع ) و يارانش مىخوانديم به اين جملهء پيامبر ( ص ) كه « بايد به يارى آنان بشتابد » مىرسيديم ، از خود مىپرسيديم كه حضرت مهدى ( ع ) از مكّه ظهور مىكند و در آنجا برف و يخ وجود ندارد كه
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٢٥٤