حضرت روايت شده است :
« بسم اللّه الرحمن الرحيم ، عصمنا اللّه و اياك من الفتنة فإن يفعل فاعظم بها نعمة و إلّا يفعل فهي الهلكة . نحن نرى ان الجدال في القرآن بدعة اشترك فيها السائل و المجيب فتعاطى السائل ما ليس له و تكلف المجيب ما ليس عليه ، و ليس الخالق إلّا اللّه و ما سواه مخلوق ، و القرآن كلام اللّه لا تجعل له اسما من عندك فتكون من الضالّين . جعلنا اللّه و إياك من الذين يخشون ربهم بالغيب و هم من الساعة مشفقون » .
به نام خداوند بخشندهء مهربان ، خداوند ما و شما را از فتنه دور نگه دارد ، كه اگر اين كار را انجام بدهد بسيار نعمت بزرگى به ما عنايت كرده است . و اگر اين كار را نكند هلاك شدهايم . ما جدال در مسألهء قرآن را بدعتى مىدانيم كه هم سؤالكننده و هم جواب دهنده در آن شريك هستند . چراكه سؤالكننده چيزى را مىپرسد كه به او مربوط نيست و جواب دهنده را به جوابى وامىدارد كه براى دادن آن جواب وظيفهاى ندارد ، و هيچ خالقى به جز خداوند وجود ندارد ، و آنچه به جز او هست همه مخلوقاند و قرآن كلام خداست . براى اين كلام خدا اسمى از نزد خود نگذار ، چراكه در اين صورت از گمراهان خواهى شد . خداوند ما و تو را از كسانى قرار دهد كه از پروردگارشان در نهان مىترسند و از قيامت هراسناكاند « 1 » .
اين مسألهء ساختگى در زمان حكومت مأمون ، معتصم و واثق ذهن امت اسلام را همواره به خود مشغول داشته بود ، جواب حضرت امام هادى عليه السّلام بسيار تعيينكننده و رسا بوده و شيعيان خود را از افتادن در دامهاى هيأت حاكم دور كرده و آنها را با دين سالم از اين فتنه خارج مىنمود ، حضرت امام
هامش
( 1 ) . امالى شيخ صدوق / 489 .