استفادهء امام رضا عليه السّلام از فرصتها
حضرت رضا عليه السّلام در شرايطى كه دست داده بود و براى آن حضرت ، آزادى نسبى به همراه داشت ، چند زمينه را عرصهء فعاليت خويش ساخت كه ذيلا بررسى مىشود :
نخست : اقامهء دين و احياى سنت
موقعيت به دست آمده ، فرصتى بود تا امام رضا عليه السّلام و خاندان و يارانش به تبيين معالم دين ، احياى سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و نشر و ترويج منش و روش اهلبيت در عرصههاى سياسى و اجتماعى بپردازند . امام عليه السّلام در دربار بود و مىتوانست با وزيران ، سرداران و نزديكان مأمون ديدار و فعاليت خود را دنبال كند ، برادرانش در شهرهاى خود رهبران جنبش شده بودند و يارانش نيز هرجا كه بودند در ميان امت به فعاليت انقلابى خود مىپرداختند . امام رضا عليه السّلام با اشاره به همين امر به درگاه خداوند عرضه مىداشت :
خداوندا ، از اينكه خويش را به ورطهء هلاكت افكنم بازم داشتى و [ خود مىدانى ] كه از سر ناچارى و ناخرسندى تن به پذيرش ولايتعهدى دادم و اگر مخالفت كرده ، آن را نمىپذيرفتم ، عبد اللّه مأمون مرا مىكشت .
بار خدايا ، [ مىدانم و اعتقاد و ايمان دارم كه ] عهدى جز عهد تو نيست و ولايت و سرپرستىها تنها از جانب توست . پس مرا توفيق ده تا دينت را برپا دارم و سنت پيامبرت محمد صلّى اللّه عليه و إله را زنده كنم كه تو سرپرست و يارىكننده و نيكو سرپرست و نيكو يارىكنندهاى . « 1 »
هامش
( 1 ) . همان 1 / 19 .