تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
تنزيل قرآن جنگ نمودم ، هيچ‌كس تأويل قرآن را به تمام و كمال نمىداند مگر علىّ بن ابى طالب ، به همين خاطر بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « أقضاكم عليّ » ؛ داناترين شما به دانش قضاوت على است . يعنى او در ميان شما قاضى است و عمر بن خطّاب گفت : « لو لا عليّ لهلك عمر » ؛ اگر على نبود هر آينه عمر هلاك شده بود . عجبا كه عمر به فضيلت علىّ بن ابى طالب اعتراف كرده است ، امّا ديگران فضيلت او را انكار مىكنند . هشام سر به زير انداخت . هيچ راهى براى ردّ كلمات امام باقر عليه السّلام نديد . ناچار رو به امام باقر عليه السّلام كرد و به آن حضرت عرض كرد : از من حاجتى بخواه . امام باقر عليه السّلام خطاب به هشام فرمودند : « من در حالى از شهر و ديار خود خارج شدم كه اهل و عيالم از خروج من به وحشت افتاده و نگران بودند » . هشام گفت : خداوند وحشت آن‌ها را با بازگشت تو به سوى آنان به آرامش مبدّل خواهد كرد . ديگر در شام نمان و همين امروز به سمت شهر و ديار خود بازگرد « 1 » . اين روايت اشاره‌اى به ماجراى دستگيرى و زندانى شدن امام باقر عليه السّلام در شهر دمشق ندارد . امّا به اين مطلب اشاره دارد كه خارج شدن امام عليه السّلام از مدينه در حالتى غيرطبيعى بوده است تا آنجا كه اهل و عيال آن حضرت از خروج ايشان به وحشت افتاده بودند .

امام باقر عليه السّلام و عالم مسيحى

امام باقر عليه السّلام در سفرى كه به شام داشت با دانشمندى از بزرگان نصارى ديدار كرد . در اين ديدار ميان امام باقر عليه السّلام و آن دانشمند مناظره‌اى درگرفت كه
هامش
( 1 ) . دلائل الامامه / 104 - 106 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 133 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى