وى نخستين فردى بود كه به اسلام گرويد و به خدا ايمان آورد و رسالت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلم را تصديق كرد و طبق موازين پيوند برادرى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در مدينه ميان مهاجران و انصار برقرار كرد ، على عليه السّلام برادر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و پسر عموى حقيقى ، و نزديكترين مردم به جان و دل رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم تلقى مىشد و هيچ كس در اين خصوص ، ترديدى به خود راه نمىداد .
وقتى ابو بكر در گفت و گو با انصار ، مستند خويش را خويشاوندى با پيامبر و سابقهء در اسلام قرار داد و عمر و ابو عبيدهء جرّاح را به جهت خويشاوندى با رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و سابقهء در اسلام ، نامزد خلافت كرد ، و شخصيت على بن ابى طالب را كه كمتر از سه ماه قبل ، بالغ بر يكصد هزار تن مسلمان در غدير خم با آن حضرت بيعت كرده بودند ، ناديده گرفت ، در حقيقت خود ، به تناقضگويى آشكارى گرفتار شد .
على بن ابى طالب عليه السّلام پسر عموى حقيقى نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم بود و به اتفاق تاريخنگاران و ارباب حديث ، تنها وى برادر دينى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم بهشمار مىرفت ، اسلام به سبب فداكارىها و جانفشانىها و جهاد و مبارزهء على عليه السّلام سرپا شد و بر شرك و بتپرستى و قريش كه با بازگشت به شيوهء نياى خود به جنگ با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم برخاسته بودند ، پيروز شد و اينبار با رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه در خط و مشى و شخص على عليه السّلام متبلور بود ، سر ستيز داشتند .
اين قضيه بر ابو بكر كه با نامزد كردن عمر و ابو عبيده ، به صحت كاربرد اين شيوه و كفايت آن ، اعتقاد داشت ، پوشيده نبود . ولى او و هوادارانش در مورد اين مسأله قبلا نقشه كشيده بودند ، و در راستاى دور ساختن على عليه السّلام از صحنهء خلافت و دستيابى خود به آن با استفاده از همه شيوهها ، با برخى از عناصر مهاجر و انصار از پيش به توافق رسيده بودند ، وى با دستهء دوم انصار كه
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 154
مساهمون: منذر حكيم
ص١٥٤