وزراى آل بويه است . . . ابو بكر محمد بن حسن حاسب كرخى كتاب الفخرى را در جبر و مقابله ، و كتاب الكافى را در حساب به نام او كرد » و نيز رك : فتح الوهبى صفحهء مذكور .
162 - ص 308 س 17 ، يسر بن مهدى - در نسخهء « اس » ياء يسر مضموم است . منينى ، بشر مطابق ضبط صدر الافاضل آورده و از قول وى نقل كرده كه پسر نيز روايت شده است ، اما « بشر » درست به نظر مىرسد ، آن گاه از قول « نجاتى » ، يستو و بشر نيز آورده است . رك : فتح الوهبى ج 2 ص 117 .
163 - ص 311 س 7 ، ذكر وقعهء نارين - در نسخههاى خطى كتاب حاضر به صورتهاى نارن و ناردين ، و در فتح الوهبى و نسخ چاپى به صورت « ناراين » آمده . غضايرى رازى گويد :
دو بدره زر بگرفتم به فتح نارايين ( ناراين ) * به فتح روميه صد بدره گيرم و خرطال
( رك : تاريخ ادبيات دكتر صفا ج 1 ص 575 و ديوان عنصرى مصحح دبير سياقى ص 166 ) در نخستين نارايين و در دومى ناراين ضبط شده . پيداست كه در بيت مذكور « نارين » بى الف نمىتوان خواند ، و بايد بگوييم كه محل ديگرى به نام ناردين كه شبيه به همين نام است در كتاب حاضر آمده كه آن نيز در هند است ( رك : ص 331 س 11 ) . در معجم البلدان و اللباب فى تهذيب الانساب از چنين محلى ذكرى به ميان نيامده ، جز اين كه از قريهاى به نام نارناباذ ( نارنآباد ) از قراى مرو نام بردهاند ، و سمعانى گفته است كه من اين قريه را نمىشناسم شايد بوده و خراب شده است . رك : معجم البلدان و اللباب فى تهذيب الانساب .
164 - ص 317 س 14 ، ابو منصور زاوهى - در نسخهها به صورت زوهى و راهى نيز آمده . در حاشيهء نسخهء « چت » و نيز در فتح الوهبى زاوهى منسوب زاوه دهى از ديههاى نيشابور ضبط شده . ياقوت گويد : زاوه به فتح واو و در آخر آن هاء ملفوظ ، از روستاهاى نيشابور و يكى از كورههاى آن است ، و به قول بيهقى علت تسميهء آن به زاوه اين است كه هر ناحيه از مدخل آن 220 قريه دارد و قصبهء آن بىشك است . ابو سعيد ( سمعانى ) گويد : زاوه از قراى بوشنج ( پوشنگ ) ميان هرات و نيشابور نزديك بوزجان است ( از معجم البلدان ذيل زاوه ) . و به گفتهء لسترنج ( سرزمينهاى خلافت شرقى ص 381 ) زاوه نام ولايتى است و شهر زاوه معروف است به تربت حيدرى . نيز رك : لباب الانساب ذيل زاوهى و فتح الوهبى ج 2 ص 127 .
165 - ص 317 س 17 ، عبد كانى زوزنى - منينى « عبد لكانى » ضبط كرده گويد : ابو محمد عبد لكانى زوزنى اديب و شاعر « زوزن » بود و در گفتن اشعار ظريف و هزل مهارت داشت . رك :
فتح الوهبى ج 2 ص 128 .