عنصرى ( مصحح دبير سياقى ص 124 ) به صورت بهيم نغر ضبط شده است در اين شعر :
از آب جيلم از آن روى كارزار بهم * خزينهء ملكان بود در بهيم نغر
منينى گويد : بهيم و نغر نام دو ناحيه از بلاد هند است ، و به نقل از صدر الافاضل آرد :
نغره به فتح نون از بلاد هند ، و اصل آن نگره است ، و به قول « كرمانى » بهيم نام قلعهاى است در نغر كه بدان نسبت داده شده . رك : فتح الوهبى ج 2 ص 94 .
159 - ص 293 س 6 ، تمرة الغراب - در بعضى نسخهها ثمرة الغراب به ثاء آمده ولى صحيح تمرة الغراب است كه مطابق با متن تاريخ عتبى است به معنى چيز بر گزيده و گران بها . در ذيل اقرب - الموارد به نقل از « اساس » آمده : « وجد عنده تمرة الغراب اى ما ارضاه » انتهى . در حاشيهء چاپ سنگى ص 303 چنين توضيح دادهاند : تمرة الغراب در عرب ضرب المثل است و از آن هر چيز نفيس و قيمتى را اراده كنند زيرا كه غراب ( كلاغ ) هر دانهء از خرما را شيرينتر باشد از نخل برمىدارد . نيز رك : فتح الوهبى ج 2 ص 97 .
160 - ص 300 س 2 ، ان كان ذاك الطود . . . - به گفتهء كتاب حاضر چند بيتى است از قصيدهء ابو الحسن محمد بن حسين در مرثيهء طائع للّه . اين شاعر همان شريف رضى است . در يتيمة الدهر ثعالبى آمده : ابو الحسن محمد بن الحسين بن موسى بن محمد بن موسى بن ابراهيم بن موسى بن جعفر . . . به سال 359 ه . ق . در بغداد به دنيا آمد . ابيات مذكور از قصيدهاى است كه در هنگام خلع الطائع و رثاء او به سال 381 سروده است . همهء ابيات قصيده در نسخههاى كتاب حاضر و نيز در يتيمة الدهر و تاريخ عتبى به اختلاف ذكر شده است ، و آنچه در متن كتاب حاضر ( ص 300 ) و در حاشيه نقل گرديده نسبتا كامل است . رك : يتيمة الدهر و فتح الوهبى ج 2 ص 107 - 109 .
161 - ص 307 س 18 ، و وزير الوزرا قائم مقام او گشته - مراد ابو غالب محمد بن على بن خلف ملقب به فخر الملك است كه به گفتهء اين خلكان بزرگترين وزير آل بويه بود ( رك : فتح الوهبى ج 2 ص 116 ) . در لغت نامهء دهخدا ( ذيل ابو غالب محمد ) شرح حال اين وزير به تفصيل ياد شده ، و خلاصهء آن اين است : « محمد بن على بن خلف واسطى ملقب به فخر الملك وزير بهاء الدوله ابو نصر بن عضد الدولهء ديلمى و وزير پسر او سلطان الدوله ابى - شجاع فنا خسرو بود . به سال 354 ه . ق . در واسط به دنيا آمد و به گفتهء بعضى در 407 به اجل طبيعى در گذشت ( رك : تاريخ يافعى ) . و بعضى گفتهاند كه به دست سلطان الدوله كشته شد . ابن خلكان گويد : فخر الملك پس از اين عميد و صاحب بن عباد از بزرگترين