103 - ص 164 س 3 و 18 ، غيبهء ( يا عيبهء ) جوشن . . . - در همهء نسخهها جز « مب » به عين است و عيبه به معنى كيسهء چرمى و جامه دان ، و در شرح خاقانى به معنى جوشن ( به نقل آنندراج ) است ، اما غيبه آهنهايى باريك كوچك است كه در ساختن جوشن آنها را روى هم نهند ( از صحاح الفرس ) . و صاحب انجمن آرا گويد : غيبه پولكهاى آهن و پولاد است كه بر جوشن نصب كنند . در اشعار شاعران هر جا كه به جوشن اضافه شده به غين آمده از قبيل اشعار شهيد بلخى و عمارهء مروزى و منجيك و فردوسى و فرخى و سوزنى و جز آن ، بنابر اين در دو مورد مذكور از كتاب حاضر نيز با وجود معارضهء نسخ ، غيبه به غين بايد باشد . براى تفصيل بيشتر و اطلاع از شواهد شعرى رجوع شود به لغتنامهء دهخدا ذيل غيبه ، و نيز رجوع شود به اشعار پراكندهء قديم ترين شعراى فارسى زبان به كوشش ژيلبرلازار ج 2 ص 32 .
104 - ص 164 س 11 ، در برگ ريزاجل . . . - در متن تاريخ عتبى ( فتح الوهبى ج 1 ص 281 ) به جاى اين دو بيت فارسى ، دو بيت عربى ، كه حكايت از كشتار سخت مىكند ، آمده است بدين سان :
تجرى الجياد من القتلى على جبل * و من دمائهم يدحضن فى وحل
و من جماجمهم يصعدن فى نشز * و من ذوائبهم يقمصن فى شكل
105 - ص 164 س 14 ، چهرهء سبزارنگ - در نسخ خطى كتاب به الف و در چاپى بى الف آمده ، و سبزا - رنگ يا تركيبى است از سبز + آرنگ ، يا مركب است از سبز و رنگ كه ميان آنها الف الصاق آمده ، نظير كشاكش ، دمادم و جز آن . رك : فرهنگ فارسى معين ذيل آرنگ و سبزارنگ . در شعر كمال اسماعيل اصفهانى صفت شمشير آمده :
اى عجب شمشير خسرو از چه سبزا رنگ شد * چون همه ساله ز خون لعل مىيابد خورش ؟
( نقل از « اسم مصدر - حاصل مصدر » تأليف دكتر معين چاپ دوم ص 23 ) .
106 - ص 166 س 2 ، و انى و تركى . . . - اين شعر در كتاب حاضر و همچنين در تاريخ عتبى ( فتح الوهبى ج 1 ص 283 ) به ابن هرمه نسبت داده شده ، اما منينى به نقل از علامهء كرمانى آرد :
اين دو بيت از ابى هدبه است كه در زمان هارون الرشيد پير بوده و نامش نيز معلوم نبوده است . ابو هدبه در اين قصيده ابراهيم بن هشام مخزومى را عتاب مىكند ، ما قبل ابيات چنين است :
و كم من عجيب اجن الهوى * فزاد من الغم لو كان باحا