تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — صفحة 391

مساهمون:

ص٣٩١
كس از مماليك او فراپيش دويدند و خيكها بر بستند [ 1 ] و خود را بر آب انداختند . و چون بروجيبال ايشان را بر روى آب بديد پنج فيل با فوجى از مردان كار بمدافعت ايشان فرستاد ، و حق تعالى از بهر تصديق قول و تحقيق وعدهء [ 2 ] رسول امين و نبىّ مؤيّد بنصر و تمكين درين كلمه [ 3 ] كه : زُوِيَتْ لِىَ الأرْضُ فَاريتُ مَشارِقَها وَ مَغارِبَها وَ سَيَبْلُغُ مُلْكُ أُمَّتى ما زُوِىَ لى مِنْها « 1 » ، آن هشت غلام را الهام داد تا بقدمى راسخ و عزمى ثابت بر جاى بايستادند و به زخم تير اطراف و اخفاف آن پيلان بر هم دوختند و مردان را به زمين آوردند ، و بر لفظ سلطان رفت كه هر كه را قدرت سباحت دست دهد رنج امروز از بهر راحت همهء عمر تحمّل بايد كرد . و لشكر از لطف سخن سلطان و حرص طاعت او بر يك ديگر مزاحمت كردند ، بعضى بخيكها بگذشتند و بعضى دست در نواصى اسبان زدند تا همه بسلامت بيرون شدند و بى المى و خللى بر ساحل افتادند و با پشت اسبان نشستند و اللّه اكبر بزدند ، و آن ملاعين را بعضى بتيغ در آوردند و برخى را اسير گرفتند و دويست و هفتاد سر فيل از فيلان او بمقود قهر و كمند اسر [ 4 ] با مرابط سلطان آوردند ، و كافر هزيمت شد و اموال و خزاين بغنيمت بگذاشت و سلطان پيش از ملاقات كافر و معاملات دروع و مغافر از قرآن مجيد فال گرفته بود و اين آيت بر آمده :
عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
« 2 » . چون وعدهء حق بانجاز رسيد و حق تعالى
هامش
[ 1 ] - اس : تا باد فرو دميدند و بر پشت بستند . متن از شع [ 2 ] - شع : وعد [ 3 ] - شع : اس « درين كلمه » را ندارد . متن از شع ولد [ 4 ] - شع ، صو : كمند قسر . ( 1 ) زويت لى الارض . . . : ( رسول خدا فرمود : ) زمين براى من در يك جا گرد آمد و مشارق و مغارب آن را به من نشان دادند ، ملك امت من به آن جايى كه نشانم دادند خواهد رسيد ( حديث نبوى است ) . ( 2 ) عسى ربكم . . . : شايد كه خداوند دشمنان شما را هلاك كند و شما را در زمين جانشين ( آنان ) كند و بنگرد كه چه گونه عمل مىكنيد ؟ ( قرآن سورهء « اعراف » آيهء 129 ) .