تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — صفحة 279

مساهمون:

ص٢٧٩
مجازات به محل مجازات آمده ، گردن خود را بكشد ، چنان‌كه در آداب مناجات شرح داديم و دعا كند .

عريضه‌اى به پيشگاه خدا

هنگامى كه مىخواهى خود را در مقابل داناى نهان و دو فرشتهء محافظ محاسبه كنى ، با حضور قلب ، چنان خود را محاسبه كن كه بنده‌اى در مقابل مولا و شريكى در مقابل شريك و عامل تجارتى براى صاحب سرمايه حساب مىكند و مىداند كه او از تمام ماجراهايى كه گذشته ، باخبر است و انكار و مخفىسازى نه‌تنها سودى به حالش ندارد ، بلكه باعث مىشود او خشمگين شده ، در حساب بيشتر سخت‌گيرى كند . همچنين توجّه كن كه اعضاى بدنت از اينكه تو آنها را در غير هدف خلقتشان به كار گرفته‌اى ، به خدا شكايت برده‌اند و كسانى كه در قبال آنها وظيفه‌اى دارى ، از كوتاهى تو در اجراى وظيفه به خدا شكايت كرده‌اند ، پس اكنون كه تو خود را در پيشگاه عدل الهى مىبينى ، خود نيز به نفع خويش و همهء شاكيان ، از دست خود شكايتى تنظيم كرده ، به باب فضل و رحمت الهى عرضه كن و بگو : خدايا ، من براى محاسبه در پيشگاه تو حاضر شده‌ام . خودم اين قدرت را نداشتم كه براى محاسبه به پيشگاه تو آيم و چنان جرئتى ندارم كه در حضور تو كارهاى زشتم را بيان كنم ؛ ولى چون تو فرموده‌اى ، براى اطاعت امر تو و احترام و كرنش در مقابل قدرت تو آمده‌ام ، اولين چيزى كه مىگويم اين است كه هيچ عملى كه شايستهء پيشگاه تو باشد ندارم ؛ زيرا من براى اجراى آنچه خود ميل دارم و عزيزانم از من مىخواهند ، از اطاعت تو بانشاطترم ، در حالى كه اين‌گونه كارها تمام يا بيشتر نفعشان به ديگران مىرسد ، پس در زمانى كه اين كارها را انجام مىدهم ، در حقيقت وقتى را تلف و عمرى را ضايع مىكنم كه مىتوانم از آن براى رضاى تو استفاده كنم و نفعش عايد