علّت عدم ظهور امام عليه السّلام براى دوستان خود
اگر گفته شود : چنانچه علّت در غيبت امام عليه السّلام از دشمنانش ، همان خوفى باشد كه از آنان دارد ، پس چرا براى دوستان خود ظاهر نمىشود ؟ در حالى كه ، چنين علّتى در حق آنان منتفى است .
پس اگر - با اينكه علّت مخفىماندن ، در حق دوستان امام منتفى است - براى دوستانش ظاهر نگشت ، قول شما دربارهء علّت غيبت از ريشه باطل است .
گوييم : بزرگان شيعه از اين سؤال جواب دادهاند به اينكه مانعى ندارد و بعيد نيست كه علّت غيبت امام از اوليا و دوستان خويش اين باشد كه مىترسد بعد از ديدار ، آنان خبرش را فاش كنند و از روى خوشحالى دربارهء ديدار و همنشينى او با ايشان سخن گويند ، و اين امر - اگرچه به شكل غير عمدى - منجر به ترس از دشمنان شود .
مناسب نبودن اين جواب :
و اين جواب مورد رضايت و پسند ما نيست . زيرا عاقلان شيعه ممكن نيست نسبت به ضررى كه امام و خود آنان را در صورت اظهار ديدار و همنشينى با امام تهديد مىكند ، غافل باشند .