تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المقنع في الغيبة ( امامت و غيبت از ديدگاه علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 72

مساهمون:

ص٧٢

امام غايب عليه السّلام و بيان احكام

اگر گفته شود : فرض كنيد كه نقل‌كنندگان روايات بعضى از امور مهم دين را پوشيده داشتند و نياز به بيان امام پيدا شد و حق مطلب هم جز از جهت او فهميده نشد . از آن طرف ترس او از كشته شدن به دست دشمنان ادامه داشت . چه بايد كرد ؟ تكليف چيست ؟ شما در جواب سه راه بيشتر نداريد : يا بايد بگوييد : او ظهور مىكند اگرچه ترس از قتل در كار باشد . در اين صورت لازم مىآيد كه ترس از قتل نتواند جايزكنندهء غيبت قرار گيرد و در همهء حالات بايد ظهور كند . يا اينكه بگوييد : ظهور نمىكند و تكليف در آن چيزى كه از امّت پوشيده داشته شده ، ساقط است كه در اين صورت از اجماع خارج شده‌ايد . چون اجماع منعقد شده بر اينكه : « هرچيزى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را تشريع كرده و بيان فرموده است تا قيام قيامت بر امت ، لازم خواهد بود » . يا اينكه بگوييد : ظاهر نمىشود ولى تكليف هم ساقط نخواهد بود كه در اين صورت تصريح به تكليف ما لا يطاق كرده‌ايد ( يعنى امر غير ممكنى