تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المقنع في الغيبة ( امامت و غيبت از ديدگاه علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠

غيبت امام و هدايت به حق

اگر گفته شود : با فرض غيبت امام چه راهى براى رسيدن به حق وجود دارد ؟ اگر بگوييد : راهى بسوى حق وجود ندارد در اين صورت مردم را در سرگردانى و گمراهى و شك و ترديد در بقيهء امورشان قرار داده‌ايد . و اگر بگوييد : به وسيلهء دلايل حق و نشانه‌هاى آن ، به حق مىتوان رسيد ( در جوابتان گفته مىشود : خود اين تصريحى است به اينكه با وجود اين دلايل و نشانه‌ها ، ديگر نيازى به امام نيست ) و بايد به حق رجوع كرد . در جواب از اين اشكال و تفاصيل آن گوييم : حق بر دو قسم است : عقلى و سمعى . حق عقلى به وسيلهء دلايل و برهانهايش بدست مىآيد و با نظر كردن و دقت و تأمّل در آن ، درك مىشود . اما حق سمعى ( اقوالى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و تصريحاتى از ناحيهء ايشان و امامان از نسل ايشان عليهم السّلام بعنوان دلايل و نشانه‌هايى براى شناخت آن قرار داده شده ) و همهء موارد آن را بيان كرده و توضيح داده‌اند و هيچ موردى را بدون دليل وانگذاشته‌اند .