شهر را بسته بود ، و در آن كريخته ، و حصن و حصار خود ساخته بود .
ابو موسى آن را محاصره كرد . و در آن شهر بر سر ميلى قلعهء بود « 1 » ، و آن شهر و قلعه در ميان دجلهء « 2 » بودند ، و هيچ كس قادر نبود كه بر آن آب كذر كند ، بهنكامى كه آن آب غلبه شدى ، و موج زدى .
پس دهقانى از جملهء بزركان تستر ، نام او نسيبة « 3 » ، بنزديك قصّاب أبى موسى آمد ، و آن قصّاب از بنى بكر بن وائل « 4 » بوده ، و نام او جيده بود .
آن دهقان قصّاب را كفت كه : تو در حقّ من جه خواهى كردن ؛ اكر من ترا دلالت و ره نمآئى كنم بنقب و سوراخ اين شهر ، تا تو بذان نقب و سوراخ در شهر روى ؟
قصّاب أبو موسى كفت : بهر جه تو حكم كنى .
كفت : دو هزار دينار از برآىء من ، و دو هزار دينار از برآىء هر فرزندى از آن من ،
هامش
( 1 ) . شهرستان شوشتر بر روى تپه بلندى ساخته شده بوده است - همان گونه كه اكنون بخش كهن شهر مىباشد - و از كنار آن رودخانه كارون مىگذشت . ياقوت در ( معجم البلدان ) مىگويد :
شهر شوشتر به شكل اسب ساخته شده و از كنار آن نهر تستر مىگذرد ، و شاپور بر روى آن سدّى از سنگ و آهن و سرب به طول حدود يك ميل بنا نمود و آب رودخانه را به دروازهاى شهر بالا آورد ، و اين سدّ يكى از عجائب دنيا است كه ساختهاى به قدرت و استقامت آن ساخته نشده است .
( 2 ) . مقصود از دجلهاى نه رود دجله عراق است ، بلكه رودخانهاى عظيم و عريض و پر آب همچون دجله ، كه اشاره به رودخانهاى است به نام رود كارون يا رود شوشتر .
( 3 ) . در تمامى نسخهها نام اين دهقان ( سيبة ) ضبط شده است ، ولى ابن اعثم كوفى در ( الفتوح : 1 / 279 ) نام او را ( نسيبة بن دارنه ) ضبط كرده است ، و مىگويد او شبى پس از نماز عشاء نزد أبو موسى آمده و از او امان براى خود و خاندانش خواست تا در مقابل راه ورود به شهر را به او نشان دهد .
( 4 ) . به گفته ابن اعثم ( الفتوح : 1 / 274 ) سربازان قبيله بكر بن وائل جناح چپ ( ميسره ) لشكر كوفه را كه براى فتح خوزستان اعزام شده بودند تشكيل مىدادند .