پس ابو موسىء اشعرى بنهرى بزرك از شهر سوس - نام آن نهر آبور - آمد ، و بفرمود تا آب را از آن باز بستند ، و آن را خشك كردانيدند ، و كفت من ميخواهم كه اين جوى را برويم و پاك كنم ، و اصلاح نمايم .
پس در ميانهء آن جوى ، قبرى از براى دانيال بفرمود تا بكندند ، و بعد از تحنيط « 1 » و تكفين ، با جمعى از اصحاب ، از اهل ثقه و اعتماد او را برداشت ، و پنهان در شب ، در ميان آن دفن كرد و بينباشت . و هم در ساعت بفرمود تا آب را در آن جوى روانه كردند ، و هيچ كس را معلوم نشد كه او را كجا دفن كردند ، الّا بعضى از اهل قم كه بسوس بودند ، از اهل سوس روايت كردند ، كه دانيال كه در آن نهر مدفونست ، و آب بر سر آن مىكذرد ، و بنزديك قبر او ميلى است ، مثل منارهء كوجك از سنك ، و آب بسبب كثرة و انبوهىء ، آن ميل را باز پوشانيده است ، و بر بالآىء آن آمده ، و هر كس كه شنا مىداند ، در آن آب مىرود ، و آن ميل را در بر مىكيرد . و برابر آن ميل بيرون نهر ، بر كنار آن مسجدى است و مردم در آن نماز مىكذارند ، و آن مسجد بابو موسىء اشعرى منسوبست « 2 » .
فتح تستر « 3 »
بعد از آن ابو موسىء اشعرى به شهر تستر روانه شد ، و هرمزان « 4 » - صاحب اهواز - در آن
هامش
( 1 ) . تحنيط : حنوط ماليدن بر بدن مرده مسلمان را كويند .
( 2 ) . شايد اين مسجد همان جايگاه و بقعهاى است كه امروزه به بقعه دانيال نبى منسوب است .
( 3 ) . تستر : معرّب شوشتر است ، شهرى كه هم اكنون در جايگاه كهن خود پابرجاست . و به گفته ياقوت در ( معجم البلدان : 2 / 29 ) به نقل از حمزهء اصفهانى ، نام شوشتر برگرفته از نام شوش + تر است به معناى بهتر و زيباتر و خوشآب و هواتر از شوش مىباشد .
( 4 ) . ابن اعثم كوفى در ( الفتوح : 1 / 271 ) نام او را ( الهرمزدان أنو شروان ) ضبط كرده است اما طبرى ( تاريخ طبرى : 5 / 61 - 67 ) در حوادث سال 17 هجرى و فتح رامهرمز و تستر ، نام او را ( هرمزان ) ضبط كرده است .