درجات بسيارى از مردم كردان .
بعد از آن ابو موسى كفت : يا رسول اللّه از برآىء من آمرزشى بخواه .
رسول فرمود : « اللّهم اغفر لعبدك عبد اللّه بن قيس « 1 » » .
بعد از آن رسول عليه السّلم آن بردها را آزاد كرد ، و غنيمتها را قسمت كرد ، و اللّه اعلم .
ديكر از افاضل اشعريان : أبو موسى ، عبد اللّه بن قيس اشعريست « 2 » .
هامش
( 1 ) . اين عبارت را « بخارى : 8 / 35 در كتاب المغازى ، باب غزوة أوطاس ، و مسلم : حديث شماره 2498 باب فضائل الصحابة ، و ذهبى در سير اعلام النبلاء : 2 / 381 » به نقل از أبو برده ، از پدرش آوردهاند .
( 2 ) . عبد اللّه بن قيس بن سليم بن حضّار بن حرب اشعرى ، مشهور به أبو موسى اشعرى ، صحابى مشهور . به نوشته مؤرخين و سيرهء نگاران بهمراه جمعى از خاندان خود به مكه هجرت كرد و اسلام آورد ، سپس بهمراه مهاجران به حبشه به آنجا هجرت كرد ، و در سال 8 هجرى پيش از فتح خيبر به مدينه بازگشت ، در سال 10 هجرى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله او را بهمراه معاذ به يمن فرستاد .
از سوى عمر به امارت كوفه و بصره منصوب گرديد ، و در دوران خلافت عمر و عثمان امير لشكرى بود كه بخشهايى از مناطق غرب و جنوب غربى و مركزى ايران ، همچون شوشتر و اهواز و اصفهان ، و بخشهاى از سرزمين شام را فتح كرد . بنا بر روايات صحيح نزد اهل سنت ، و به شهادت حذيفة بن اليمان ، أبو موسى اشعرى يكى از منافقين بود ، و با اهل البيت عليهم السلام و امير المؤمنين دشمنى و عناد فراوانى داشت . در دوره خلافت امير المؤمنين به مخالفت با آن حضرت برخواست ، و مردم را از شركت در جنگهاى جمل و صفين منع مىنمود ، و در جريان حكميت و به اصرار اشعث بن قيس و ديگر خوارج ، داور اهل كوفه شد ، و بر خلع امير المؤمنين عليه السلام رأى داد . و در چند روايت صحيح آمده است كه امير المؤمنين عليه السلام پس از واقعه حكميت ، همواره در قنوت نماز خود 3 مرد و 2 زن را نفرين مىكرد ، كه يكى از آن مردان أبو موسى بود ، بزرگان صحابه أبو موسى را مردى ساده لوح و كم عقل توصيف كردهاند .
او در سال 42 يا 44 هجرى در كوفه درگذشت .
محدثين سنى فضائل و مناقب فراوانى - كه بيشتر آن به نقل از فرزندش أبو بردة ، يا نوهاش