تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — صفحة 816

مساهمون:

ص٨١٦
پيوست « 1 » ، و در آن حالت بأبى موسى وصيّت كرد كه سلام او به پيغامبر عليه السّلم برساند « 2 » . پس حقّ سبحانه و تعالى أبو موسى اشعرى را فتح و نصرت داد « 3 » ، و دوازده هزار شتر همه ناقه « 4 » ، و بسيارى از ديكر مواشى « 5 » براند ، و شش هزار برده جمع كرد « 6 » ، - و بروايتى نه هزار زن - و با اين غنآئم روى به حضرت رسالت نهاد ، و در آنزمان رسول طآئف را محاصره كرده بود « 7 » . چون ابو موسى برسيد ، رسول را ديد نشسته بود ، و هيچ بسترى و فرشى نينداخته بود ، و ريكها در پشت و پهلوى او كوفته مىشدند ؛ سلام أبو « 8 » عامر به حضرت رسالت رسانيد . رسول عليه السّلم آب خواست و وضو ساخت ، و دستهآىء خود را به هوا برداشت ، چنانج سفيدىء هر دو بغل مبارك او بذيدند ، و كفت : « اللّهم صلّ على أبى عامر ، و اجعله فوق كثير من الناس يوم القيمة « 9 » » . يعنى : خذاوندا بر أبى عامر صلوات و تحيّت فرست ، و درجهء او روز قيامت بالآىء
هامش
( 1 ) . طبرى در « تاريخ طبرى : 3 / 322 » مىگويد : ( فمكث يسيرا ، ثم مات ) . ( 2 ) . در تاريخ طبرى : 3 / 322 آمده است : ( فقال : يابن أخي ، انطلق الى رسول اللّه ، فاقرأه مني السّلام ، و قل له إنّه يقول لك : استغفر لى ) . ( 3 ) . به گفته طبرى و ديگر مؤرخين « تاريخ طبرى : 3 / 321 » فتح و نصرت بر دستان أبو عامر اشعرى پيوست نه أبو موسى اشعرى ، طبرى مىگويد : ( لما قدم النبىّ صلى اللّه عليه و آله و سلم من حنين ، بعث أبا عامر على جيش الى أوطاس ، فلقى دريد بن الصّمة ، فقتل دريدا ، و هزم اللّه أصحابه ) . ( 4 ) . ناقه : شتر ماده پنج ساله كه آمادگى حامله شدن را دارد . ( 5 ) . مواشى : جمع ( ماشيه ) چهارپايان را گويند . ( 6 ) . تاريخ طبرى : 3 / 324 . ( 7 ) . به نوشته مورخين و سيرهء نگاران ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله پس از جنگ حنين و شكست قبيله هوازن در سال 8 هجرى ، مستقيما به سمت طائف حركت كرد ، و يك ماه و نيم شهر را در محاصره داشت ، و با بنى ثقيف به جنگ پرداخت ، اين جنگ در تاريخ اسلام به نام ( غزوة الطائف ) شهرت دارد . ( نگاه كنيد به تاريخ طبرى : 3 / 323 ) . ( 8 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخه‌ها : أبى عامر . ( 9 ) . اين عبارت را « بخاري : 8 / 34 ، كتاب المغازى ، باب غزوة أوطاس » ، و مسلم : حديث شماره 2498 باب فضائل الصحابة ، و ذهبى در سير اعلام النبلاء : 2 / 385 ، با تفاوت اندكى آورده‌اند .