ايشان ، و براذران ايشان در باب هفتم « 1 » ياد كردهام .
و ابو مالك اشعرى آنكسى است كه خمس را قسمت كرد ، قبل از نزول قرآن بذكر خمس ، و ذكر آن كذشت .
ديكر از اشعريان اشراف كوفه : عبيد « 2 » بن هانىء اشعريست ، و او از جملهء مهاجرانست از بلاد يمن بمكّه ، به حضرت رسالت عليه السّلم . و از خذاوندان فضل بوده است .
و ابو عبد اللّه المدنى حديث كند ، از مالك بن انس « 3 » ، از يحيىء بن سعيد « 4 » ، [ از سعيد بن ] مسيّب « 5 » ، از انس بن بجاد « 6 » اشعرى ، كه او كفت كه :
هامش
( 1 ) . يكى از بابهاى بيست گانه كتاب تاريخ قم است ، كه اكنون در دست نمىباشد ، و از ميان رفته ، يا هرگز نوشته نشده است . مصنّف در فهرست تاريخ قم مىگويد : ( باب هفتم : در ذكر أخبار عرب كه بقم متوطن شدند ، و كذام ايشان مرتبهء رياست و بزرگى يافت ، با بعضى ديكر از اخبار ايشان بر سبيل عموم ) .
( 2 ) . در آغاز فصل اول از باب پنجم آمده است : از بنى عامر بن عذره ؛ عبيدهء بن هانى ، و هو أبو عامر .
( 3 ) . مالك بن أنس ، يكى از امامان اهل سنت كه مذهب مالكى به دو منسوب است .
( 4 ) . يحيى بن سعيد بن قيس ، أبو سعيد انصارى خزرجى . در نسخهء اصل ( يحيى بن سعيد مسيّب ) ضبط شده ، و از آنجايى كه سعيد بن مسيب فرزندى به نام يحيى نداشته ، و راوى از سعيد بن مسيب ، يحيى بن سعيد مىباشد ، از اين رو احتمال تصحيف فراوانست .
( 5 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخهها : مسبّب . سعيد بن المسيّب بن حزن بن أبى وهب قرشى مخزومى ، از بزرگان تابعين ، كه نزد اهل سنت از جايگاه بلندى برخوردار است . نگاه كنيد به :
« سير اعلام النبلاء : 4 / 217 » .
( 6 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخهها : ( بحاد ) ضبط شده است ، كه ظاهرا خطاست و صحيح آن ( بجاد ) است ، كه از نامهاى عرب جاهلى است ، از آن جمله بجاد فرزند حليمه سعديه كه گويند برادر رضاعى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بوده است ( نگاه كنيد به : تاريخ طبرى ، حوادث سال 8 هجرى ج 3 / 322 ، واقعه جنگ حنين » .