آنكاه كه أبو الفضل ببلوغ رسيد ، پس املاك با تصرّف او داد .
و ابو الفضل [ محمّد ] « 1 » باليده و بزرك شد ، و جوانى بس عاقل و نيكخواه ، و بسيار حيا ، و از اهل ثروت و املاك بود ، و آنج از املاك پذرش به دو رسيده بود - بعد از آنك بعضى از آن فروخته بود - با تصرّف خود كرفت ، و بزراعت و عمارت آن مشغول شد ، و از دختر أبو الحسن على بن احمد الموسوى الرازى :
ابو . . . . . و ابو . . . . . و ابو . . . . . « 2 » ، و دخترى آورد .
و ابو محمّد ، الحسن بن محمّد بن حمزه « 3 » مردى گوشهنشين و كمسخن بوده است و قناعت كار ، و از دختر عمّ خود على بن حمزه « 4 » ، سه پسر آورد :
ابو . . . . . و ابو . . . . . و ابو . . . . . « 5 » ، و اين هر سه وفات يافتهاند ، و ايشانرا عقب نبوده است .
و پس از ايشان هم از دختر عمّش پسرى أبو القسم علىّ نام ، و دو دختر در وجود آمدند ، و از كنيزكى سياه پسرى آورد ، أبو محمّد الحسن نام . و اين پسر پس از پذر در وجود آمد ببغداد ، او را بكنيت و نام او بازخواندند .
در سنهء . . . . . . . . . . « 6 » به حج رفت « 7 » ، و جون از حجّ بازكرديد ، در سنهء . . . . . . . . . « 8 » وفات يافت .
هامش
( 1 ) . مراد از اين ابو الفضل محمد ، همان امامزادهاى است كه در ميان مردم قم ، به سلطان محمّد شريف مشهور است ، و بقعه او در محله ( سلطان محمد شريف ) كه يكى از محلههاى قديمى قم مىباشد كه در جنوب ميانهء چهار مردان قرار دارد ، و مورد توجه و زيارت و نذر و نياز مردم قم مىباشد .
( 2 ) . در اصل بياض .
( 3 ) . يعنى عموى أبو الفضل محمّد ، كه سرپرستى او را به عهده داشت ، و پيشتر از مرگ او و دفنش در بابلان ياد كرد .
( 4 ) . ابو الحسن على بن حمزة بن احمد .
( 5 ) . در اصل بياض .
( 6 ) . در اصل : بياض .
( 7 ) . يعنى أبى محمد ، الحسن بن محمّد بن حمزه .
( 8 ) . در اصل : بياض .