و بقم أبو القسم [ علىّ ] « 1 » و أبو محمّد الحسن در وجود آمدند .
پس وفات يافت « 2 » ، و او را ايضا « 3 » بمقبرهء بابلان ، آنجا كه مشهد « 4 » اوست دفن كردند .
و پسرش أبو القاسم [ علىّ ] « 5 » جوانى فاضل و كامل و عاقل در رسيد « 6 » ، موصوف بقوّت و بطش « 7 » ، و املاكى چند - به غير از آنك از پذر بميراث بذو رسيده بودند - بدست آورد ، و پيشوا و مقدّم سادات شد ، و نقابت « 8 » علويه به شهر قم - بعد از عمّ او علىّ بن حمزه - بذو مفوّض « 9 » بود .
و از جاريهء تركيّهء « 10 » ، در سنهء ثلث و أربعين و ثلثمائه « 11 » ، أبو الفضل محمّد آورد . و در شوال سنهء
هامش
( 1 ) . در « انوار المشعشعين : 2 / 144 » آمده است : ( و به قم ابو القاسم على ، و أبو محمد حسن ، از آن محمد بن حمزه بوجود آمدند ) . و در « عمدة الطالب : ص 235 » ، نام اين مكّنى به أبو القاسم را على دانسته است .
( 2 ) . يعنى أبو جعفر محمد بن حمزه وفات كرد ، و او را در بقعه پدرش در مقبره بابلان دفن كردند .
( 3 ) . أيضا : همچنين ، يعنى همچون پدرش او را نيز در بابلان دفن كردند .
( 4 ) . در مجاورت قبه و مشهد و بقعه فاطمه بنت موسى بن جعفر عليهم السلام در اواخر قرن سوم و قرن چهارم هجرى ، قبه و مشهدى بوده است كه مدفن جمعى از سادات رضوى و موسوى بوده ، و احتمالا در شمال بقعه كنونى قرار داشته ، و بعدها در جهت توسعه بقعه كنونى از ميان رفته است .
( 5 ) . يعنى أبو القاسم على بن محمد بن حمزه .
( 6 ) . احتمال مىرود كه ( در رسيد ) تصحيف ( و رشيد ) بوده باشد ، چنان كه سياق عبارت بر آن گواه است .
( 7 ) . قدرتمند .
( 8 ) . در فاصله ميان نقابت على بن حمزة ، و برادرزادهاش أبو القاسم على ، شخص ديگرى از نوادگان موسى مبرقع عهدهدار نقابت علويان بقم گرديد ، در حاشيه نسخهء چاپى مصحّح آية اللّه شبيرى آمده است : ( و بعد از او به أبو عبد اللّه احمد بن محمد بن احمد بن موسى مبرقع ، متولد سال 311 و متوفى سال 358 ه رسيد ، چنانچه در ص 218 و 219 گذشت ) .
( 9 ) . تفويضشده .
( 10 ) . كنيزكى تركى .
( 11 ) . سال 343 هجرى .