دو فرزند آورد : أبو الحسن علىّ ، و عبد اللّه .
پس حمزهء بقم وفات يافت « 1 » .
و از پسرش علىّ بن حمزه :
أبو عبد اللّه الحسين ، و أبو محمد الحسن ، و أبو جعفر محمد ، و أبو الفضل محمد ، و أبو طالب المحسن در وجود آمدند .
و براذرش عبد اللّه بن حمزه برى رفت ، و آنجا وطن ساخت ، و برى دو پسر آورد :
محمد و حسين ، و اعقاب ايشان آنجاست .
و جدّ او « 2 » محمّد بن اسمعيل ، آنكسى است كه رجآء بن الضّحاك ، او را با علىّ بن موسى الرّضا پيش مأمون برد ، و مأمون در آن وقت بمرو بود ، در سنهء مائتين « 3 » .
و ذكر حسين بن احمد كوكبى در باب تواريخ « 4 » شرح دادهام .
* * *
هامش
درباره حمزة بن عبد اللّه بن الحسين ، بعد از اين كه حمزه را با لقب أصمّ ذكر مىكند مىنويسد :
( حمزة الأصمّ كان بالرى و انتقل منها الى قم ) ، ليكن حسين را بعنوان فرزند اسماعيل بن الحسين بن اسماعيل بن محمد بن عبد اللّه بن على معرفى مىكند ، و درباره حسين كوكبى مىنويسد كه او بدون عقب است .
( 1 ) . امروزه اثرى از بقعه او در قم نمىباشد ، و دور نيست كه همچون ديگر افراد خانواده خود در باغ بابلان مدفون شده باشد .
( 2 ) . يعنى جدّ حمزة بن عبد اللّه كه نامش محمد بن اسماعيل است .
( 3 ) . سال 200 هجرى .
( 4 ) . باب يازدهم كتاب تاريخ قم بنا بر تقسيم مصنّف ( چنان كه در فهرست آغاز كتاب آمده است ) درباره تاريخ رجال قم از سال 79 ه لغايت 378 هجرى بوده ، كه اين باب از بخشهاى مفقود كتاب است .