العزيزى ، و چند دختر در وجود آمدند .
و در سنهء . . . . . . . . . « 1 » به شهر قم وفات يافت ، و آنجا كه مشهد براذرش « 2 » است ، او را دفن كردند . و فرزندان ؛ املاك و اسباب او را بحسب ما فرض اللّه « 3 » قسمت كردند ، و هر يك بر محصول « 4 » حصّهء خود قناعت و اقتصار « 5 » كردند ، و اللّه اعلم .
* * * ديكر از فرزندان حسين « 6 » بن احمد « 7 » بن محمّد بن اسمعيل بن محمّد / بن على « 8 » بن عبد اللّه بن على « 9 » ، كه بقم آمدند :
حمزهء « 10 » بن عبد اللّه بن الحسين كوكبى « 11 » بود . حمزهء « 12 » بن عبد اللّه از رى بقم آمد ،
هامش
( 1 ) . در اصل بياض .
( 2 ) . يعنى أبو جعفر محمد بن حمزة بن احمد را در بقعهء برادرش به مقبره بابلان دفن كردند .
( 3 ) . يعنى ارث او را بحسب قانون خدا ( قانون ارث در اسلام ) تقسيم نمودند .
( 4 ) . محصول : عايدات .
( 5 ) . در نسخهء چاپى : ( اختصار ) آمده است كه خطاست .
( 6 ) . حسين مشهور به كوكبى ابن احمد الدخ ، كه به گفته ابن عنبه در « عمدة الطالب : ص 234 » :
( خرج في أيّام المستعين ، و تغلّب على قزوين و أبهر و زنجان في سنة احدى و خمسين و مائتين . . . و انهزم الى طبرستان و التجاء الى الدّاعى الحسن بن زيد ، ثم بلغ الدّاعى عند كلام فغرقه في بركة ) ، نگاه كنيد به : « المجدى : ص : 146 » .
( 7 ) . اين احمد مشهور به ( الدخ ) بوده است . نگاه كنيد به : « عمدة الطالب : ص 234 » .
( 8 ) . كلمه ( بن على ) در اين سلسله نسب نادرست است ، زيرا نسل عبد اللّه الباهر تنها از يك نفر ادامه يافته است ، كه او محمد الأرقط است ، نگاه كنيد به : « عمدة الطالب : ص 233 » .
( 9 ) . على بن الحسين زين العابدين عليهما السلام .
( 10 ) . او به حمزة الأصمّ مشهور است ، احتمالا اين شهرت برگرفته از سنگينى گوش يا ناشنوائى او بوده است .
( 11 ) . در حاشيه نسخهء مصحح آية اللّه شبيرى آمده است : ( ظاهرا كوكبى لقب حسين است ) .
( 12 ) . در حاشيه نسخهء مصحح آية اللّه شبيرى آمده است : ( در « عمدة الطالب : ص 243 س 6 »