( 1 )
آنچه از امام صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام روايت شده است
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم از امام صادق ، ابو عبد الله جعفر بن محمد صلوات اللَّه عليهما در تفصيل اين معانى روايت شده است ( 2 )
سفارش امام عليه السّلام به عبد اللَّه بن جندب
« 1 » ( 3 ) روايت شده است كه آن حضرت عليه السّلام فرمود : اى عبد اللَّه ، به حقيقت ، ابليس دامهايش را در اين سراى فريب گسترده و مقصودش از آن جز ( به دام انداختن ) دوستان ما نيست ، ( ولى ) به راستى ، آخرت به ديدهء آنان چندان شكوهمند ( و گرامى ) است كه هيچ چيزى را به جاى آن نخواهند . سپس فرمود : خوشا ، خوشا بر دلهايى كه سرشار از نور تابان است و به راستى ، دنيا نزدشان چون گرزه مارى ژيان و دشمنى بيزبان ، به خدا انس دارند وز آنچه شادخواران بدان خو گرفتهاند گريزانند ، آنان به راستى ياران منند كه از بركت ايشان هر فتنهاى بر طرف و هر بلايى دور شود .
( 4 ) اى پسر جندب ، بر هر مسلمانى كه ما را شناسد سزاست كه به هر روز و شب كردارش را فراروى آرد و به حساب خود برسد . اگر ديد نكو بوده بر آن بيفزايد و اگر ديد گناه بوده از آن آمرزش خواهد تا روز رستاخيز رسوا نشود . خوشا بر بندهاى كه بر خطاكارانى كه از نعمتها و زيورهاى دنيا بهرهمندند رشك نبرد . خوشا بر بندهاى كه آخرت جويد و براى آن بكوشد ، خوشا بر آنكه آرزوهاى دروغين سرگرمش نكند . سپس ( امام ) عليه السّلام فرمود : خدا رحمت كناد گروهى را كه چراغ و نور افشان بودند ، با كردارهاى ( نيك ) خويش و صرف منتهاى كوشش خود ( مردم را ) به سوى ما خواندند ، اينان نه از آن كسانند كه راز ما را فاش كنند .
( 5 ) اى پسر جندب ، به راستى ، مؤمنان آنانند كه از خدا بترسند و از اينكه هدايتى كه نصيبشان
هامش
( 1 ) عبد اللَّه بن جندب بجلى كوفى ، موثّقى والامقام از اصحاب امام صادق و امام كاظم و امام رضا عليهم السّلام و از متواضعان آرام دل بود و وكالت حضرت ابى ابراهيم ( كاظم ) و ابى الحسن ( رضا ) عليهما السّلام را به عهده داشت و چنان كه در اخبار آمده پارسا مردى بود كه نزد اين دو امام همام پايگاهى و الا داشت و چون در گذشت - خدايش رحمت كناد - على بن مهزيار در اين سمت جانشين وى شد .