( 1 )
يك اندرز
( 2 ) من شما را به تقواى خدا سفارش مىكنم و از روزهاى ( انتقام ) او پرهيز مىدهم و ( نشانهها و ) پرچمهاى او را براى شما برمىافرازم . گوئيا آن ( واقعهء ) هراس انگيز ، با پيش در آمدى خوفناك و در رسيدنى ناآشنا و مزهاى ناگوار در رسيده و مكيدن خون را ، به دلهايتان آويخته و ميان شما و كردار نيك حايل شده است . ( 3 ) پس ( به مدد نعمت ) تندرستى در چند صباح عمر خود چنان در كردار شتاب كنيد كه گويى ناگهان بر شما شبيخون زند و شما را از روى زمين به درونش كشاند و از فرازش به فرودش افكند و از جمع انس و الفتش به وحشت جدايى و تنهائيش دراندازد و از فضاى گشاده و روشنش به ظلماتش براند و از فراخنايش به تنگنايش جاى دهد . آنجا كه از هيچ خويشاوندى ديدار نكنند و به بيمار پرسى بيمارى نروند و فريادى را پاسخ نگويند . خداوند ما و شما را بر هراسهاى آن روز هولناك يارى دهد و ما و شما را از شكنجهء آن برهاند و پاداش شايان خود را بر ما و شما واجب فرمايد . ( 4 ) اى بندگان خدا ، اگر همين ( دنيا ) پايان ميدان مسابقهء ( زندگى ) شما و منزل نهايى شما مىبود ، مىسزيد كه انسان در آن به كارى پردازد كه اندوه او را بزدايد و او را از دنيا كنار بكشاند و او به كوشش خود در رهايىجويى از جهان بيفزايد . پس چگونه ( چنين نباشد ) كه آدمى پس از اين جهان در گرو دستاورد خويش است و به حسابرسى بازش دارند ، نه وزيرى باشدش كه او را نگهدارد و نه پشتيبانى كه از او حمايت كند ، در اين روز است كه هيچ كس را كه از پيش ايمانى نداشته يا با داشتن ايمان كار خيرى نكرده است ، نوايمانى سودى ندهد ،
قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ
- بگو در انتظار ( عذاب ) بمانيد كه ما نيز منتظر ( مجازات دادن ) هستيم . » « 1 » ( 5 ) شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم زيرا خدا ضمانت داده كه كسى را كه پرهيزگارى او كند از آنچه ناخوش باشدش بدان چه او را خوش آيد انتقال دهد و از آنجا كه خود هرگز گمان نبرد و حساب نكند روزى رساند . ( 6 ) مبادا تو از كسانى باشى كه به سبب گناهان بندگان خدا بر سرنوشت آنان بيمناك است ولى از سزاى گناه خويش غافل است و خاطرى آسوده دارد ، زيرا خداى تبارك و تعالى در بارهء بهشتش نيرنگ نمىخورد و آنچه ( از نعيم آخرت ) نزد اوست جز به طاعت و فرمانبردارى از او به دست نيايد ، ان شاء اللَّه .
هامش
( 1 ) الانعام ، 158