باشد ما در بهشت هستيم و ما در حطّهايم « 70 » ( يعنى درى كه مردم از آن در بهشت فرود آيند ) و همان « باب السّلام » است كه هر كه در آن درآيد نجات يابد و هر كه از آن جا ماند هلاك و نابود شود . ( 1 ) خداوند عزّ و جلّ ( ابواب رحمت ) را به وجود ما گشود و هم به ما پايان دهد و هر چه ( از بليّات ) را كه خواهد به ( وجود ) ما محو كند و به ما روزگار سخت را دور راند و به ما باران فرو فرستد . « 71 » ( 2 ) شما را به خدا مبادا فريبندهاى فريبتان دهد . هر گاه كه قائم ما قيام كند ، آسمان بارانش را ببارد و زمين گياهش را بروياند و كينه از دلهاى بندگان برود و درندگان و چهارپايان با هم سازش كنند ( و گرگ و ميش بهم بسازند ) تا آنجا كه زنى ( تنها ) از عراق به شام رود و جز به روى سبزه و گياه گام ننهد « 72 » و سبدش بر سرش باشد « 73 » و درندهاى به او آزار نرساند و او از آن درنده نترسد . ( 3 ) اگر بدانيد در زيستن شما ميان دشمنانتان و در شكيبايى شما بر آزارهايى ( كه مىبينيد و نارواييهايى ) كه مىشنويد چه ( پاداشى ) نهفته است چشمهايتان آرام و قرار گيرد ( و روشن شود . ) ( 4 ) چون مرا از دست دهيد ، چيزها پس از من خواهيد ديد كه هر يك از شما از بيداد و تجاوز و خود پسندى و خوار شمارى حقّ خدا و بيم بر جان خود آن بيند كه آرزوى مرگ كند ، پس چون چنين شد « همه به ريسمان خدا چنگ در زنيد و پراكنده نشويد » و بر شكيبايى و نمازگزارى و تقيّه بپاييد و بدانيد خداى عزّ و جلّ دشمن دارد كه بندگانش ( هر لحظه ) تغيير رنگ ( و عقيده ) دهند . ( 5 ) از ( راه ) حق و اهل آن روى مگردانيد زيرا هر كه ديگرى را به جاى ما گزيند نابود شود و دنيا ( به عنوان مزرعه آخرت ) از دستش برود و گناهكارانه از آن بيرون شود . ( 6 ) هر گاه يكى از شما به خانهء خود درآيد بايد به خانوادهاش سلام گويد « 74 » و اگر خانوادهايش نباشد بايد بگويد : « سلام بر ما از پروردگارمان - السّلام علينا من ربّنا » و هنگامى كه وارد خانه مىشود
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
هامش
( 70 ) در حديث است « كسى را كه ( خدا ) به تن بيمار كند ، اين بيمارى به منزلهء ( حطّه ) يا ريزشگاه اوست . يعنى تقصيرات و گناهان او را از او بريزد » و معنى اين سخن كه امامان عليهم السّلام « باب حطّة » هستند يعنى آنان باب بازگشت به سوى خدا و راه سير به جانب اويند .
( 71 ) از آن رو كه امامان عليهم السّلام مقصود از هستى و ايجادند .
( 72 ) يعنى سراسر زمين سبز و خرّم مىشود چنان كه به گفتهء فردوسى : « بدستى زمين خالى از سبزه نيست » . - م .
( 73 ) مراد آن كه سفرهاى سخت و راههاى صعب و دور و دراز از فرط سهولت مثل رفتن از خانه به بازار مىشود كه زنان به سادگى و سهولت سبد بر سر هر روز اين كار را تكرار مىكنند و صلح و عدالت روى زمين را فرا مىگيرد . - م .
( 74 ) خداى تعالى فرمايد :وَ تُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها- بر اهل آن ( خانه ) سلام گوييد » و نيزفَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً- و چون وارد هر خانهاى شديد بر خويشتن سلام دهيد كه تحيّت الهى است و مبارك و پسنديده است . » سورهء نور ، 61