مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ . . .
- از شكمهاى آنها شهدى رنگارنگ مىتراود كه در آن شفاى مردم است » « 61 » . ( 1 ) خوراكتان را با نمك آغاز كنيد و هم بدان پايان دهيد ، اگر مردم خاصيّتى را كه در نمك است مىدانستند آن را بر پادزهر ترجيح مىدادند ، هر كه خوراكش را به آن آغاز كند خداوند هفتاد بيمارى را كه جز خدا كسى نداند ، از او دور دارد . ( 2 ) از هر ماه سه روز آن را روزه داريد كه برابر روزهء تمامى عمر باشد و ما دو پنجشنبه را ، كه چهارشنبه در ميانشان است ، روزه مىداريم چه خداوند دوزخ را به روز چهارشنبه آفريد ، پس از آن به خداى عزّ و جلّ پناه بريد .
( 3 ) هر كه از شما نيازى دارد روز پنجشنبه پگاه به دنبالش رود زيرا پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفت :
« بار الها بامداد پنجشنبه را بر امّتم فرخندهدار » و چون از خانه بيرون رود بايد بخواند :
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
- تا آنجا كه گويد -
إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
« 62 » و « آية الكرسى » و
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
و « فاتحة الكتاب » ( سورهء حمد ) را بخواند كه رفع نيازهاى دنيا و آخرت در آنهاست . ( 4 ) بر شماست پوشيدن جامهء درشت زيرا هر كه جامهاش ( لطيف و ) نازك است ، دينش نازك است . ( 5 ) « 63 » هيچ يك از شما در حالى كه جامهء پيكرنما در بر دارد در برابر پروردگار خود عزّ و جلّ نايستد . « 64 » ( 6 ) به ( درگاه ) خدا توبه كنيد و در ( سلك ) محبّت او در آييد كه خداوند بسيار توبهكاران را دوست دارد و بسيار پاكيزگان را محبوب شمارد و مؤمن باز گردنده ( از گناه ) و بسيار توبهكار است . ( 7 ) هر گاه مؤمن به برادرش بگويد : افّ ( لفظى كه نشانه نفرت است ) پيوند ميان آنها بگسلد و اگر به او بگويد : تو كافرى ، يكى از آن دو كافر است « 65 » و او را نسزد كه وى را متّهم كند و اگر متّهمش كند همان گونه كه نمك در آب ناپديد شود ايمان ميان آنها ناپديد
هامش
( 61 ) النحل ، 69
( 62 ) آل عمران ، 190 تا 194 - ( در آفرينش آسمانها و زمين و در پى يك ديگر آمدن شب و روز ، شگفتيهايى براى خردمندان است * كسانى كه خداوند را [ در همه احوال ] ايستاده و نشسته و بر پهلو آرميده ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند كه پروردگارا اين را بيهوده نيافريدهاى ، پاكا كه تويى ، ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار * ، پروردگارا ، هر كس را كه به دوزخ در آورى ، خوار و رسوايش ساختهاى و ستمكاران ياورانى ندارند ، پروردگارا شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مىخواند كه به پروردگارتان ايمان بياوريد و ما ايمان آورديم ، پروردگارا گناهان ما را بيامرز و سيّئات ما را بزداى و ما را در زمرهء نيكان بميران * ، پروردگارا آنچه به پيامبرانت وعده دادهاى به ما ببخش و ما را روز قيامت خوار و رسوا مگردان ، كه تو خلف وعده نخواهى كرد . ) - م .
( 63 ) در مكارم آمده است : « پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفارش خود به ابو ذر فرمود : اى ابا ذرّ ! لباس ضخيم و جامهء درشت بپوش تا سركشى به درونت راهى نيابد . »
( 64 ) در مكارم از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام آمده است كه گفت : پدرم را دو جامهء زبر بود كه نماز خود را در آن دو جامه مىخواند و اگر نيازى داشت نيز همانها را مىپوشيد و نيازش را از خدا مىطلبيد » و نيز از آن حضرت عليه السّلام نقل شده است : « به راستى اگر بر پيكر جامهء نرم پوشند سركشى كند »
( 65 ) يعنى يا اتّهام به كفر صحّت دارد كه متّهم كافر است و يا صحّت ندارد كه در اين صورت متّهم خود ، به سبب اتّهام ناروايى كه به برادر ايمانى خويش بسته ، كافر است .