ششم :
« و ما يوجب « 1 » التّربية للآباء على الأبناء من المكلّفات « 2 » بالبرّ و العطف عليهم عند حاجتهم إلى ذلك منهم » « 3 » .
برّوا آبائكم يبرّكم أبناؤكم ، و عفّوا عن نساء النّاس تعفّ عن نسائكم « 4 » .
هامش
( 1 ) - معطوف على « الموضع »
( 2 ) - « من المكلّفات » بيان ل « ما يوجب » ، أي لذهب التّكاليف المتعلّقة بالأولاد بأن يبرّوا آباءهم و يعطفوا عليهم عند حاجة الآباء إلى تربيتهم ، و إعانتهم لكبرهم و ضعفهم ، جزاء لما قاسوا من الشّدائد في تربيتهم . ( من العلّامة المجلسيّ رحمه اللّه ) و في بعض النّسخ : « من المكافات » .
( 3 ) - : « در نتيجه ، تربيت ، سرپرستى و رحم و شفقت بر آنان هنگام پيرى بر فرزند لازم نبود . [ زيرا پدر و مادر در قبال او زحمتى نكشيدهاند كه او در سنّ كهنسالى و نياز ، به آنان برسد . او از آغاز ، مستقلّ و بىنياز از والدين بوده است ]
( 4 ) - در بحار ( 74 / 65 / 31 ) به نقل از امالى شيخ صدوق - رحمه اللّه - مسندا از ابى بكر حضرمى روايت شده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « به پدران خود نيكى كنيد تا فرزندانتان به شما نيكى كنند ، از خيانت به زنان مردم ( به نظر كردن و هرچه براى مرد اجنبى نسبت به زنان حرام است خوددارى كرده و ) عفّت بورزيد تا زنان شما از خيانت محفوظ بمانند و مردم نسبت به ايشان عفّت ورزند » .
و در برخى از نسخههاى حديثى اينگونه نقل شده : « و عفّوا عن نساء النّاس تعفّ نساؤكم » ، يعنى : « و از خيانت به زنان مردم ( به نظر كردن و هرچه براى مرد اجنبى نسبت به زنان ، حرام است خوددارى كرده و ) عفّت بورزيد تا زنان شما نيز ( از مردان اجنبى ) عفّت ورزند و پاكدامنى پيشه سازند » .