[ 15 ] [ مجلس پانزدهم : شهادت ]
بسم اللّه
« وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ »
« 1 »
خداوند حكيم برحسب مصلحت در هر شيئى شهادت را به طريق مخصوصى شرط نمود ( رجوع به كتاب شهادات شود ) و هر ادّعائى محتاج به شهادت [ است ] مگر پيغمبر و امام ؛ كه ادّعاى آنها بدون شاهد ثابت است . ولى حسين عليه السّلام به اهل كوفه فرمود : اگر حرف مرا اعتماد نمىكنيد از صحابه بپرسيد براى شما شهادت بدهند « 2 » .
* * * * * * * * * *
هامش
( 1 ) - الطّلاق : 2 . « و دو تن عادل از خودتان را گواه گيريد » .
( 2 ) - شرح آن در ص 140 الى 142 گذشت .