[ 16 ] [ مجلس شانزدهم ] تتمّهء كلام در فوائد آب « 1 »
: « بسم اللّه »
فوائد اصلى آب آنست كه از حيات هر ذى روحى و حصول هر نباتى و اصلاح هر طعامى و نان و خورش ، و شبهاى گرمايى ، و تنطيف هر بدن و لباس و غيره و گل كردن خاك و آهك و گچ و ساختن عمارت با آن ، و خاموش كردن آتش ، با كثرت آنكه انسان و متعلّقات آن از اغنام و احشام و زراعات و باغات ، و وحوش و سباع و طيور [ از رودها و درياها و نهرها ] و گردش ماهيان و جانوران دريا و حركت مراكب و كشتىها در آن ، و شنا كردن انسان در آن و حصول طعمه براى انسان [ از منافع آن است ] .
يا آمدن آن از آسمان تا آنكه همه جا را آب بگيرد ، چه نهر به همه جا نمىرسد و ديم بيش از فارياب « 2 » است ، و در فارياب نزاع سر آب نشود و تأثير
هامش
( 1 ) - اين بخش مربوط به تكميل مجلس ششم است كه مرحوم علّامه بعدها به آن اضافه نمودهاند . جهت اطّلاع به ص 114 مراجعه نمائيد .
( 2 ) - فارياب : زراعتى را گويند كه به آب رودخانه و امثال آن مزروع شود . ( معين )