ذكر اميران و عمّالان كه عثمان ايشان را به شهرها فرستاده بود
عثمان را رضى الله عنه رسم چنان بودى كه بر هر كسى كه خشم گرفتى ، او را از وطن خويش بيرون كردى و به غربت فرستادى ، و ايدون گفتى كه بر مرد هيچ چيز سختتر از آن نباشد كه او را از وطن خويش بيرون كنى كه خداى عزّ و جل همى گويد : * ( وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا من دِيارِكُمْ ما فَعَلُوه إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ 4 : 66 ) * . چون اميرى كوفه از وليد بن عقبه باز استد و سعيد بن العاص را داد ، مردمان كوفه وليد را دوستتر داشتندى ، با سعيد عداوت فرو نهادند و با عثمان نيز كه او را فرستاده بود . و چون مهتران كوفه بيعت كردند بر دعوت كردن يكى مالك بن الحارث الاشتر [ و مالك بن كعب ] ارحبى و ثابت بن قيس و كميل بن زياد و صعصعة بن صوحان و عمرو بن الحمق . پس سعيد بن العاص نامه كرد به عثمان . عثمان بفرمود تا ايشان را از كوفه براند و به حمص فرستاد . و عبد الرّحمن بن خالد [ بن الوليد ] آنجا بود [ و امير حمص بود ، ] ايشان را خوار داشت و از ايشان نينديشيد . و اين هفت تن فتنه ها همى انگيختند بر عثمان . [ و چون سال سى و چهار اندر آمد ، عثمان ] سعيد بن العاص را بخواند به شغلى .
سعيد عمرو بن الحارث را بخواند و خليفت خويش كرد به كوفه و خود برفت . و