پس اين صفات پنجگانه . تصريحات و نصوصى هستند كه مقصود و مراد از اين آيه ، مولا على ( عليه السّلام ) مىباشد . از اينرو ، به دنبال اين آيه ، با آيهء ولايت همرديف نمود ، جايى كه مىفرمايد :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
« 1 » ؛
« به تحقيق ولىّ خدا آن كسى است كه به خدا و رسول او ايمان آورده است ، نماز را إقامه مىكند و زكات را مىپردازد ، در حالى كه او در حال ركوع است ، در تمام اين موارد كه مقصود از اين آيات ، على ( عليه السّلام ) مىباشد ، شك و ترديد نمىكند ، جز فرد معاند و مكابر .
« ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ »
؛ يعنى : وجود اين اوصاف در فردى ، هبه و عطايى از جانب خداوند است ، به فردى از بندگان خويش ، اختصاص مىدهد كه خودش خواسته باشد و او استعداد دريافت اين مواهب ارزشمند الهى را دارد چون وجود عبث بر خداى متعال محال و ممتنع مىباشد . يقينا إعطاى آن بر فرد بىصلاحيّت ، لغو و عبث مىباشد .
* * *
[ 166 ] آيهء چهارم :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَ جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »
؛ « 2 »
« اى افرادى كه ايمان آوردهايد ، تقوا پيشه سازيد و به وسيلهء ايمان و پيروى اولياى حق به خدا توسّل جوييد و در راه او جهاد كنيد . باشد كه رستگار شويد » .
تقواى الهى با اجتناب از معاصى صورت مىپذيرد و ابتغاء وسيلت به درگاه او با انجام طاعات ، تحقّق مىيابد و چون اتمام هر دو اين قسم با قهر قوّهء غضبيّه و شهوانيّه و محاربه با نفس امّاره و لوّامه انجام مىپذيرد . از اينرو آن را با امر به جهاد در راه خدا رديف نمود ؛ يعنى : جهادى كه در راه او و طلب مرضاة و خشنودى او انجام پذيرد ، نه در پى اغراض ديگر مادّى ، اگر چنين جهادى وجود نداشته باشد ، تقوى و توسّل حاصل نمىگردد و وصول به رضوان الهى و دخول به جنان و بهشت او نيز صورت
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيه ، 55 .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء ، 35 .