است كه : مقصود از آن « قلعهها و دژها » است و ابن سيرين به قلعههاى پر از اسب تفسير كرده است . به او گفته شد ، كسى ثلث مال خود را در مورد قلعهها و دژها وصيّت كرده است . او در پاسخ گفت : با آن پول اسبانى خريدارى مىشود و در راه خدا در مرزها و تفوز نگهدارى مىشود ، تا با آنها غزوه و جنگ انجام مىپذيرد . به او گفته شد : به حصن و دژها وصيّت كرده است ، نه خيل و اسب . در پاسخ گفتند : كه تعبير نوعى آيا قول شاعر را نشنيدهاى : « انّ الحصون الخيل لا مدر القربى « 1 » » و در اين تعبير ركاكت و نوعى زشتى وجود دارد ، اطلاق « حصون » بر « اسبان » مجاز است و لفظ بدون قرينه به آن انصراف پيدا نمىكند و قرينهاى هم در اينجا وجود ندارد .
2 - خيل و اسبان ، آن روزها يكى از بزرگترين ابزار و وسايل قتال بود . پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمودند : « اسبان را ببنديد ، چون پشت آنها عزّت شما و بطون آنها كنز و خزينه شما است » ، « 2 » و عطف آن به جاى « قوّة » عطف از باب بزرگترين اجزاى شيئى بر نفس خويشتن مىباشد ، مانند قول خداى متعال كه مىفرمايند :
« فِيهِما فاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ »
؛ « 3 » « در آن دو ميوه و خرما و انار وجود دارد » . بسيار بديهى است كه خرما و انار جزو بزرگترين ارقام ميوهها است .
3 - گفته شده است در آيهء كريمهء
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا »
كلمهء
« رابِطُوا »
از همين مرابطه است ، چون همان معنى متبادر به فهم و ذهن است ،
« اصْبِرُوا »
؛ يعنى : صبر بر طاعات ،
« صابِرُوا »
يعنى « خودتان را بر مخالفت هواى و هوس ، شكيبا سازيد » و رابطوا ؛ يعنى نفسها را بر اين اساس ببنديد . يا با دشمنان مصابره داشته باشيد و بدنها و اسبان خود را در مرزها ببنديد و احتمال دارد كه مرابطه بر ديگر طاعات هم ، داشته باشيد . پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : از نوع رباط است انتظار نماز بعد از نماز « 4 » . باز از آن بزرگوار نقل شده است : كسى كه يك روز ، مرابطه داشته باشد ، معادل يك ماه روزهدارى و قيام ليل در ماه رمضان مىباشد . مردى كه از نماز جز جهت ضرورت به اين طرف و آن طرف منتقل نشود ) .
هامش
( 1 ) . كشّاف ، ج 2 ، ص ، 232 .
( 2 ) . غوالى اللئالى ، ج 2 ، ص 103 ، حديث ، 281 .
( 3 ) . سورهء الرّحمان ، آيهء ، 67 .
( 4 ) . غوالى اللئالى ، ج 2 ، ص 103 ، حديث 282 .