النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ »
« 1 » مقصود از منافق فردى است كه ظاهرا در سلك اسلام است ، ولى در باطن ايمان ندارد و « باغى » هم اين گونه است ، چون به ظاهر ، اظهار اسلام مىنمايد ولى با تعدّى به امام خود ، از اسلام خارج مىگردد . پس او سزاوارتر به نام « نفاق » است . از اينرو پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) به على ( ع ) فرمود : « يا على ! لا يحبّك إلّا مؤمن تقى و لا يبغضك الا منافق ( شقى ) » ؛ « اين روايت را نسائى يكى از پيشوايان حديثى اهل سنّت ، در صحيح خود نقل كرده است و ما هم آن را كه كتابهاى حديثى خود آنان نقل نمودهايم ، يقينا كسى كه با على ( عليه السّلام ) محاربه و جنگ مىكند ، قطعا او را دوست نمىدارد . پس چنين فردى ، « منافق » مىگردد و مطلوب هم اينست و لازم نمىآيد از جهاد ننمودن پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) با منافقين اين امر كه پس از پيامبر خدا هم رخ دهد نمىتوان جنگيد . از اينرو على ( ع ) در روز جمل فرمودند : « به خدا قسم با اهل اين آيه جز امروز مقاتله نگرديد و مقصود آن حضرت ، قول خداوند متعال بود كه مىفرمايد :
« وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ، إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ »
؛ « 2 » * * *
[ 163 ] آيهء دوّم :
« وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ ، وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ »
« 3 » ؛
« شما اى مؤمنان ! در مقام مبارزه با كافران خود ، را مهيّا سازيد ، تا آن حدّ كه بتوانيد آذوقه و آلات جنگى و اسبان سوارى براى تهديد و تخويف دشمنان خدا و دشمنان خودتان كاملا فراهم سازيد و بر قوم ديگرى كه شما بر دشمنى آنان مطّلع نيستيد ( منافقان ) ولى خدا به مكر و كارشكنى آنان ، آگاه است ، نيز مهيّا باشيد و آنچه در راه خدا صرف مىكنيد ، خدا تمام و كمال ، به شما عوض خواهد داد و هرگز به شما ظلم نخواهد شد » .
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء ، 73 .
( 2 ) . سورهء توبه ، آيهء ، 12 .
( 3 ) . سورهء انفال ، آيه 60 .