تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كنز العرفان في فقه القرآن — صفحة 385

مساهمون:

ص٣٨٥
بادى « عاكف » يعنى مجاور و مقيم مكهء ، و « بادى » يعنى كسى كه از راه دورى فرا رسيده است . البتّه قول دوّم ، ضعيف است و بر فرضى كه نقل صحيح باشد ( مسجد الحرام از معناى اصلى آن نقل شده و براى كلّ مكّه نام قرار داده شده است ، اين نامگذارى مجاز است و اصل در كلام ، حقيقت است نه مجاز . لذا نقل شده است كه بعضى از صحابه در مكّه خانه‌اى خريده بودند و رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : « عقيل براى ما خانه‌اى ، باقى نگذاشته است » . « 1 » 2 -
« وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ »
؛ مفعول « يرد » محذوف است . « بالحاد » و « بظلم » هر دو جار و مجرور ، صفت براى مفعول محذوف است كه قائم‌مقام آنست . « من يرد فيه أمرا بالحاد و بظلم » ؛ « كسى كه اراده نمايد در مسجد الحرام چيزى را كه متصّف به شرك و ستم است ، از عذاب دردناك مىچشانيم » . بعضىها گفته‌اند : « الحاد » يعنى انحراف از قانون و ادب اسلامى ، مانند : آب دهان انداختن و كارهاى دستى ناشايست انجام دادن و غير ذالك و « ظلم » چيزى است كه برنامه‌هاى شرعى در آن ، پايمال گردد . نتيجهء اين قول آنست كه « الحاد » عبارت است از انجام مكروهات و « ظلم » عبارت از انجام محرّمات باشد . بعضىها گفته‌اند : « الحاد و ظلم » ، گفتن « لا و اللّه ، و بلى و اللّه » ؛ يعنى سوگند ياد نمودن است . و برخى گفته‌اند منظور ، « احتكار طعام » مىباشد و اين قول مبنى بر آنست كه منظور از « مسجد الحرام » كلّ مكّه باشد . چون احتكار در مسجد ، قابل تصوّر نيست و بعضىها گفته‌اند منظور ورود به مكّه بدون احرام بستن و محرم شدن است . 3 - از جملهء
« نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ »
؛ « او را از عذاب دردناك مىچشانيم » . ممكن است اين‌گونه استفاده نماييم اگر كسى در حرم مرتكب جرمى شود كه سبب اجراى حدّ يا تعزير شود ، علاوه بر حدّ تعزير ، عقاب و عذاب ديگرى هم در انتظار او خواهد بود . * * *

[ 126 ] آيهء هشتم :

« وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ ، مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ »
« 2 »
هامش
( 1 ) . زمخشرى ، تفسير كشّاف ، ج 3 ، ص 151 ، ذيل آيهء 20 ، سورهء حج . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 126 .
كنز العرفان في فقه القرآن — صفحة 385 | المقداد السيوري / بخشايشى / عبد الرحيم عقيقي بخشايشي