تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كنز العرفان في فقه القرآن — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
2 - گرفتن سلاح واجب است ، به دليل صيغهء امر
« وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ »
؛ « بايد سلاح‌هاى آن‌ها را بگيرند » كه دلالت بر وجوب دارد . 3 - به زمين گزاردن سلاح ، در حال مريضى و يا وجود مانع مثل باران و غيره ، جايز است و همچنين هرگاه يكى از واجبات نماز ، ممنوع شود ، به دليل قول خداوند كه فرمود :
« وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ »
؛ « گناهى بر شما نيست ، اگر از باران ناراحت باشيد » . 4 - از آيه استفاده مىشود كه نماز جماعت برترى دارد ، به دليل اينكه در حال خوف به نماز جماعت و محافظت بر آن ، دستور داده شده است . 5 - در جملهء « و دوست مىدارد كه شما از سلاح و متاع خود غافل شويد » . اشاره به آن است كه انگيزه و علّت همراه داشتن سلاح و وسايل دفاعى ، اين است : « اگر اين كار را نكنيد ، دشمن يكباره ، به شما حمله‌ور مىشود . ( هجوم مىآورد ) » . 6 - در آيهء مباركه و نزول آن معجزه‌اى وجود دارد كه حقّانيّت رسول خدا ( ص ) را به اثبات مىرساند : رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) در عسفان ( قريه‌اى بين مدينه و مكّه ) و مشركان به سرپرستى خالد بن وليد به همراه دويست نفر كه براى جلوگيرى از پيشروى مسلمانان به سوى مكّه ، در عسفان مستقرّ شده بودند ، قرار داشتند ، هنگام ظهر بلال اذان گفت و پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) با يارانش نماز ظهر را به جماعت و با تمام ركوع و سجود به جا آوردند . خالد از مشاهدهء صحنهء انجام نماز ظهر در فكر فرورفت و به نفرات خود مىگفت در موقع نماز عصر كه در نظر مسلمانان ، بسيار پرارزش است و حتّى از نور چشمان خود آن را گرامىتر مىدانند ، از فرصت استفاده نماييم و با يك حملهء برق‌آسا و غافلگيرانه در حال نماز ، كار مسلمانان را يك‌سره سازيم . آيهء فوق نازل شد و دستور نماز خوف را كه از هر حملهء غافلگيرانه‌اى جلوگيرى مىكند . به مسلمانان داد ، و اين امر خود يكى از نكات اعجاز قرآن است كه قبل از اقدام دشمن ، نقشه‌هاى آنها را نقش بر آب كرد ، و لذا گفته مىشود كه خالد بن وليد با مشاهدهء اين صحنه ايمان آورد و مسلمان شد . 7 - زمانى كه خداوند به مسلمين دستور داد كه وسائل دفاعشان را با خود حمل كنند ، در وهم آنها اين مطلب ايجاد شد كه دشمن با نيرو و توانى كه دارد ، يا با نيرنگ و خدعه‌اى كه به كار مىبرد ، در صدد آنست كه ضرر وارد نمايد . و توهّم مزبور را بدين وسيله كه خداوند مسلمين را با شمشير اسلام و تجهيزات ديگر ، مجهّز