توكيل دو نفر
اگر دو نفر را وكيل كرد ، پس اگر شرطِ اجتماع نمود ، يا آن كه از قرائن مفهوم شد ، يا آن كه آنها مانع از انعقاد اطلاق به سبب انصراف شدند ، نمىتوانند هيچ كدام منفرد به تصرّف باشند ؛ بخلاف صورت تصريح به انفراد و استقلال هر يك ، بلكه صورت اطلاق بى مانع بنا بر اظهر ، مثل صورت وقوع دو توكيل بنحو تعاقب .
و در صورت اشتراط اجتماع يا عدم اطلاق ، به موتِ يكى ، وكالت باطل مىشود ؛ و همچنين به موت ضميمه در صورت اشتراط در يكى فقط ، نه در عكس اين صورت ، بخلاف صورت فهم انفراد ، دو وكالت باقى است .
در صورت شرط اجتماع و موت وكيلِ مشروط عليه ، براى حاكم نيست تعيين امينى براى ضميمه ؛ چنانچه براى او نيست تعيين كسى كه نائب منفرد باشد بعد از فوت او . و در صورت شرط اجتماع يا عدم اطلاق به انفراد ، كافى است صدور عقد واحد به نظر و اذن هر دو به مباشرت يكى از آنها يا ثالثى ، و لازم نيست اجراى صيغه به مباشرت دو نفر با تقارن زمان انتهاى قبول آن دو وكيل .
در صورت شرط انفراد يا فهم آن از اطلاق ، واجب نيست بر منفرد در وكالت رعايت نظر وكيل ديگر ، اگر چه جائز است اگر منعى از آن در توكيل نشود .
وكالت از طرف دو نفر
جائز است وكالت واحد از دو نفر اگر چه در خصومت باشد اگر چه منتهى به اخذ حق يكى براى ديگرى بعد از اثبات حق براى يكى بر ديگرى باشد ، بعد از تصريح يا اطلاق دو توكيل . و همچنين وكالت يكى از متعاقدين ؛ و از يكى از آنها با اصالت خودش ؛ و در استيفاى قصاص از غير و از نفس ؛ و اقامه و اخذ دَين ، آن چه ممكن باشد مباشرت آن براى وكيل .
توكيل زوجه يا عبد و ازاله زوجيّت يا رقيّت
اگر توكيل كرد زوجه يا عبد خود را يا عبد غير خودش را پس طلاق داد زوجه را و