تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠

تعدّى مستأجر در عين

2 - اگر مستاجر تعدّى كرد در عين مستاجره ، از زمان تعدّى از ائتمان خارج مىشود و ضامن آن است ، و احوط ضمان قيمت آن است از وقت تعدّى تا وقت اداء ، يعنى اعلى قيمتى كه در اين زمانها بر عين مىگذرد . و اگر تعدّى ، به زيادتىِ تحميلِ بر دابه باشد ، محتمل است ضمان اجرت المثلِ تمام منفعت كه استيفاء مغاير با مأذون بوده است در عرف ؛ پس بر مستاجر است رد تفاوت بين مسمى و اجرت المثل منفعت استيفا شده ، و محتمل است ضمان آن چه مقابل زيادتى يعنى اجرت زيادتى در حال اجتماع ، و ضمان تمام قيمت عين تالفه كه به سبب استيفاى غير مأذون تلف شده است در صورت استناد تلف به زيادتى يا تلف به آفت سماويه بعد از تعدّى و گر نه توزيع مىشود . و اگر به سبب زيادتى سَير از مورد اجاره بوده ، ضامن زيادتى استيفا و تمام قيمت عين تالفه است يا به نحو توزيع . و گذشت اتيان مختار در ضمان منفعت در بعض مسائل سابقه . تقدّم قول مستأجر در فرض اختلاف در قيمت تالف در صورت اختلاف بين مالك و مستأجرِ ضامن در قيمت عين تالفه در يد او قول منكر زيادتى قيمت كه مستأجر است مقدم است .

عدم جواز استيجار ثانى به اقل قيمت

3 - اگر به سبب اجاره تقبّل نمود عملى را در ذمّهء خودش براى مستأجر بدون اشتراطِ مباشرتِ عمل ، پس نمىتواند بنا بر اظهر استيجار نمايد ديگرى را به كمتر از آن تا استفاده اى نمايد از اين دو اجاره ، مگر در صورت اصلاح يا احداث يا اخذ نتيجه بنحو صلح يا اشتراط در ضمن عقد ، يعنى در معامله اوّل يا دوّم . و در جواز استرباح اجير به مجرّد مغايرت جنس اجرتها در دو اجاره ، تأمل است ، و احتياط در آن ترك نشود . و الحاق عملِ مجرّد مثل صوم و حج به عمل در عين ، مثل خياطت ثوب كه مورد