خيانت و عدم ضمان ، بلكه ترك اين در اولْ خيانت است .
مخلوط كردن وديعه با غير آن
مخلوط كردن وديعه به مالى ديگر ( به نحوى كه رافع تمييز بين آن دو باشد ) از ودعى يا مالك يا غير آنها ، تصرّفى است محتاج به اذن خصوصى ، يا فهم از اطلاق به سبب تعارف و اعتياد ؛ و بدون آنها تعدّى و موجب ضمان است .
باز كردن بسته بندى امانت
اگر بنحو صحيحْ ايداع كرد مالى را در كيسهء بسته شده ( به ختم مالك يا به امر او به ختم ، اگر چه بعد از عقد باشد ) پس باز كرد ودعى آن كيسه را و از حرزى كه خود ودعى در آن بايد حفظ نمايد اخراج نكرد ، اظهر عدم ضمان به تلف است ( اگر چه آثم باشد در باز كردن ) به واسطهء عدم تحقّق خيانت در حفظِ در محلَّى كه ودعى در آن بايد حفظ نمايد ، مگر آن كه دلالت كند ايداع مخصوص ، بر تعيين موضع حفظ يعنى مال را در كيسه و كيسه كه در آن مال است در محل حفظ وديع و تعدّى از تعيين اولْ خيانت و موجب ضمان باشد . و اما ظرف ، پس اظهر عدم ضمان او است به باز كردن مذكور ، چه مظروفْ مضمون باشد يا نه . و اگر پاره كند كيسه بسته شده را از پائين محل بسته شده ، پس به حكم باز كردن آن است ؛ و اگر از بالاى آن موضع پاره نمود ، ضامن است نقصان كيسه را .
و مثل كيسهء مختوم است در حكم متقدّم ، مال در صندوق مقفَّل ، اگر باز كند قفل را ، و مال مدفون در مكانى ، اگر نبش نمايد و اخراج ننمايد .
از بين بردن قسمتى از وديعه
اگر اتلاف كرد ودعى ، بعضِ متصل از وديعه را ، ضامنِ بقيه است اگر چه تلف بقيه به آفت سماويه باشد ، و همچنين اگر بعض متصل تلف شد به تفريط يا تعدّى ، تلف بقيه را ضامن مىشود . و اگر ابعاضْ منفصل باشند ، ضامن غير متعلَّق اتلاف يا تلفِ با تعدّى نيست . و اگر تلفِ بعض ، به سبب تفريط خطائى باشد ، ضامن تلف بقيه نيست ، چنانچه گذشت ؛ و همچنين اگر اتلاف بعض ، خطائى باشد ، ضامن خصوص متعلَّق تلف يا اتلاف