سپس فرمود : ستايش خدا را كه امساك و نپرداختن بر ثروتش اضافه نمىكند ، و عطا و بخشش تهيدستش نمىنمايد ، زيرا هر بخشندهاى جز او ثروتش كم مىشود ، و هر منع كنندهاى جز او شايستهء مذمّت است . اوست بخشندهء انواع نعمتها ، و فراوانى بهرهها و نصيبها .
جميع آفريدهها روزى خور اويند ، رزق همه را ضمانت كرده ، و قوّت و توشهء آنان را مقدّر نموده ، و راه روشنش را به رغبت كنندگان و خواهندگان آنچه نزد اوست نشان داده ، و اين طور نيست كه جود و بخشش او در آنجا كه از او بخواهند بيشتر از آنجا باشد كه از او نخواهند .
همان اولى است كه براى اوليّتش قبلى نبوده تا پيش از او چيزى باشد ، و آخرى است كه براى آخريتش بعدى نيست تا موجودى پس از او باشد ، و مردمك ديدهها را از ديدن و دركش باز داشت .
نه زمان بر او مىگذرد تا از گذر زمان حالش دگرگون شود ، و نه در مكانى است كه انتقال برايش صورت بگيرد .
اگر آنچه را كه معادن كوهها نفس زنان بيرون مىريزند ، و صدفهاى دريا خنده كنندگان ظاهر مىسازند ، از نقرهء خالص و طلاى ناب ، و درّ منثور و خوشهء مرجان ، همه و همه را ببخشد و در جود و سخايش اثر نگذارد ، و وسعت نعمتش را پايان ندهد ، و از ذخاير نعمتها آنقدر نزد او هست كه با خواستههاى بندگان تمام نشود ، زيرا او بخشندهاى است كه درخواست خواهندگان از او نمىكاهد ، و اصرار و دعاى اصرار كنندگان او را بخيل ننمايد .
اى پرسش كننده ، به دقّت بنگر ، آنچه را قرآن از صفات خدا تو را به آن راهنمايى مىكند پيروى كن ، و از نور هدايت قرآن بهرهمند شو . و آنچه را كه شيطان تو را به ياد گرفتن آن واداشته از آنچه كه در قرآن بر تو لازم نگشته ، و در سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمّه اثرى نيامده ، علمش را به خداى سبحان واگذار ، كه نهايت حقّ خداوند بر تو همين است .
و آگاه باش كه استواران در دانش آنانند كه خداوند آنان را با اقرار به كلّ آنچه از آنها پنهان است و تفسيرش براى آنان روشن نيست ، از ورود در ابواب و سراپردههاى اسرار پنهانى بىنياز فرموده ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 68
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٦٨