وجود دارد و جنيه انگليسى و فرانسوى و روسى نيز متداول است . اين سكّه ها داراى قيمت ثابتى نيستند زيرا به هنگاميكه آن را از شما خريدارى مىكنند با كمترين قيمت و به هنگام فروش آن چندين برابر آن را با شما حساب مىكنند و اين نقص بزرگى در معاملات آنان به شمار مىآيد !
شايد هم دست اندركاران بتوانند اين وضع را به زودى از بين ببرند .
ريال « ابوطيره » بيشترين سكّه متداول در بين اعراب به شمار مىآيد و قيمت آن معادل ريال شينكو و مصرى مىباشد . مطلبى كه ذكر آن در اين جا مناسب به نظر مىآيد اينكه : يك بار خودم قطعه سكهاى را كه مقدارى از نوشته آن پاك شده بود به كودكى خردسال اعرابى دادم وى آن را به من بازگردانيد و گفت : اين قطعهاى « زلطاء » بيش نيست ، ( يعنى ريگى بيش نمى باشد ) اين كلمه اى با تلفظ بدوى بود كه از دهان كودكى اعرابى خارج مىگرديد و موجب تعجّب من گرديد .
اعراب قيمت اين سكه ها را نمى دانند . و در صورتى كه سكّه اى بين آنان پيدا شود به سوى بازرگانى رفته و به او مىگويند « در مقابل اين سكه به امانتى كه در تو سراغ دارم فلان چيز را به من بده » . در نزد اينان كيفيت آن چيز مهم نيست ، بلكه كميّت و مقدار آن مهمّ است .
مكّه داراى بازارهاى بسيارى است : از آن جمله « سوق الشاميه » در شمال حرم است كه بسيار شبيه به بازارهاى تركيه بوده و داراى سقفى چوبى همانند « خان الخليلى » در مصر مىباشد ، با اين تفاوت كه خيابانهاى آن از بازار تركيه و خان الخليلى مصر ، باريك تر مىباشد بطوريكه به هنگام عبور شتران از آنجا ، حركت براى افراد در آن دشوار مىگردد .
در اين بازار تسبيح ها و پارچه هاى هندى و تركى و جز اينها به فروش مىرسد ؛ همچنين نگينهاى فيروزه و ياقوت و عقيق فراوانى در آنجا ديده مىشود ، اين نگين ها بوسيلهء حاجيان يمنى ، در خيابانهاى شهر با قيمت بسيار ارزانى به فروش مىرسد .
بازار ديگر « سوق الصغير » است كه در امتداد « باب ابراهيم » واقع شده است و در آن بيشتر مواد غذايى به فروش مىرسد ، نظير نان و انواع گوشت و حبوبات خشك و سبزيجاتى كه از دشتهاى اطراف مكّه به اين سو آورده مىشود مانند : « وادى فاطمه » و
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: انصارى
ص١٦١