همچنين دربارهء شتر و يك زن و مرد حجّام در كوه عمر اين گونه ادعا مىكنند :
بر روى كوه ياد شده صخرهاى شبيه به شتر است كه در كنار آن دو سنگ قرار دارد آنها ادعا مىكنند كه در اين جايگاه رسولخدا صلى الله عليه و آله به همراه ناقهء خود آمده بودند پس مرد و زن حجّامى آمدند و خود را به ناقه آويزان كردند كه شتر از جاى خويش برنخيزد پس خداوند آنها را به صورت سنگ مسخ نمود .
همچنين درباره سنگى كه در نزديكى « كوه نور » قرار دارد و شبيه به مردى است كه صندوقى را حمل مىنمايد ، ادّعا مىكنند كه اين سنگ راهزنى بوده است كه خداوند او را در همان حال مسخ كرده است ! ! شبيه به اين مطالب فراوان گفته مىشود كه انتظار مىرود براى از بين بردن و محو اين گونه تفكرهاى خرافى بعنوان خدمت به دين ، اقدام لازم به عمل آيد .
تأسف بارتر از آن اينكه آنان گاه كلمات و الفاظ قرآن كريم را از روى قصد ، در هنگام طواف تغيير مىدهند . بعنوان مثال براى حاجيانى كه از كشورهاى تركيه ، هند و ايران هستند بجاى
« وَ قِنا عَذابَ النَّارِ »
مىگويند « وَكِنا عذابَ النار » و يا « محمد رسولاللَّه » را « مُهَمّد رسول اللَّه » گفته و به جاى يا « ارْحَمَ الراحمين » ، يا « ارْهَمَ الراهمين » مىگويند . و نيز بجاى « اللّهُمَّ » ، « اللّوهُمّ » كه نظير آنها فراوان است مىگويند كه اين گونه تلفظ شرعاً جايز نمىباشد . « 1 »
در ميان حرم شريف ، بعضى افراد از علوم عربى و تفسير به روش ابتدايى و قديم آن تدريس مىكنند كه تعداد آموزندگان اين دروس به چند صد نفر مىرسند و اغلب آنان از جاوهايهايى مىباشند كه در اثر ظلم و ستم حكومت كشورشان به اين ديار گريخته و نيمى از وقت خويش را به آموزش علوم و نيمى ديگر را به كار پرداخته و از اين راه زندگى خويش را مىگذرانند . تعداد معلّمان اين گروه به حدود سى نفر مىرسند كه به آموزش و تعليم و تعلّم بسيار كم توجّه مىباشند و اين بدان علّت است كه حقوق تعيين شده جهت
هامش
( 1 ) . اين گونه تلفظ ها به نژادهاى گوناگون مسلمانان مربوط مىشود و ارتباطى به مطوفين ندارد امّا در صورتى كه مسلمانان نتوانند اين كلمات را درست تلفظ نمايند نيز از نظر شرعى مسألهاى به نظر نمىرسد . « مترجم »