اين راه همچنان ادامه مىيابد تا اينكه به ايستگاه « وكاله » مىرسد كه در آن مكان ، آثار قديمى بسيارى وجود دارد . از اين ايستگاه نيز مسير ادامه مىيابد و به راهى كه بدان « مطرق جيف العجول » گفته مىشود ، منتهى مىشود . - كه در آن غارهاى فراوانى مملو از گوسالههاى موميايى شده بوده كه بوسيلهء مصريان پيشين پرستش مىگرديدهاند منتهى مىشود - سپس به « مطرق الحمامات » ادامهء مسير مىدهد كه در اين راه آبانبارهاى طبيعى فراوانى وجود دارد و پس از آن « مطرق الكافر » مىباشد ( كه در آن آثار فرعونيان و چاهى حلزونى از مرمر بوده كه بوسيلهء يكصد و چهلوسه پله به انتهاى آن راه دارد ) از آنجا راه ادامه پيدا مىكند و به « بئر الانگليز » مىرسد . ( اين چاه را انگليسيان به هنگاميكه سربازان آنها از راه دريا به قصير رسيدند ، حفر كردند و از آنجا در پى سربازان فرانسوى به هنگام تسخير مصر روانه شدند . ) آب اين چاه چهار متر از سطح زمين ، فاصله دارد و از اين مكان راه به سوى « عنبجه » ادامه پيدا مىكند كه در آنجا آب معدنى گوگرددار وجود دارد و بسيارى از مردم براى معالجه و درمان خويش به اين منطقه مىآيند . همچنين در آنجا باتلاقهايى وجود دارد كه گياه خُرفهء فراوانى در آن مىرويد و دولت همه ساله آن گياهان را به مصريان مىفروشد . از اين مكان راه به سوى « قصير » ادامه پيدا مىكند . و اين شهر در قرن گذشته ، شهرى آباد و پرجمعيّت بوده بطوريكه تعداد اهالى آن به بيش از بيست هزار نفر مىرسيده است و از مراكز مهم اين سرزمين به شمار مىآمده است .
هماكنون راه « قصير » بهعنوان جادّهاى بازرگانى به شمار مىآيد و اهميّت آن تا آنجا است كه در دوران « سعيد پاشا » ، راهآهنى از قاهره به سوئز از هيمن مسيراحداث شد و اين راهآهن جايگزين گاريهايى گرديد كه بوسيله اسب يدك كشيده مىشدند و از سوى « محمدعلى پاشا » در سال 1845 ميلادى براى انتقال جهانگردان از قاهره ايجاد گرديد .
اين راه داراى مركزى ويژه به نام « مركز مرور » بود كه در سمت چپ داخل « موسكى » قرار داشت كه هماكنون به « سوق الخضار » « 1 » معروف مىباشد ؛ با اينحال همچنان « قصير »
هامش
( 1 ) . بازار سبزى فروشان