49
من جهل اهمل : هر كه نادان ماند واگذارده شود .
50
من ظلم ظلم : ستمگر ستم بيند .
51
من حقّر نفسه عظّم : هر كه خود را كوچك پندارد بزرگ شود .
52
من بغى كسر : هر كه سركشى كند شكسته شود .
53
من اعتبر حذر : هر كه پند گيرد ( از گناه ) كناره گيرد .
54
من انصف انصف : هر كه بانصاف رود با وى بانصاف رفتار شود .
55
من احسن المسألة اسعف : هر كه خوب در خواست كند كامروا گردد .
56
من عمل بالحقّ ربح : هر كه بحقّ كار كند سود برد .
57
من عقل سمح : خردمند ( كارها را ) آسان مى گيرد .
58
من نصر الباطل خسر : يارى كننده باطل زيان مى برد .
59
من تجبّر كسر : آنكه كردن كشى كند شكسته شود .
60
من استدرك اصلح : هر كه ( احكام و قوانين اسلام را ) دريابد اصلاح گردد .
61
من نصر الحقّ افلح : هر كه حق را يارى كند رستگار است .
62
من اطاع ربهّ ملك : هر كه پروردگارش را يارى كند رستگار است .
63
من اطاع هواه هلك : هر كس مطيع هواى نفسش باشد هلاك گردد .
64
من يطع اللّه يفز : هر كه خدا را فرمان برد ( به سعادت دو جهانى ) نائل گردد .
65
من يغلب هواه يعزّ : هر كه بر هواى نفسش غالب شود عزيز است .
66
من قنع شبع : هر كه قناعت كند سير گردد .
67
من ايقن افلح : هر كه يقين بآخرت كند رستگار است .
68
من اتّقى اصلح : هر كه از گناه بپرهيزد اصلاح شود
69
من هاب خاب : هر كه از مردم بترسد زيان بيند .
70
من قصّر عاب : هر كه در كار كوتاه آيد عيناك شود
71
من وفّق احسن : هر كه توفيق يابد نيكى كند .
72
من يصبر يظفر : هر كه صبر كند پيروز شود .
73
من يعجل يعثر : هر كه شتاب كند بسر در افتد .
74
من عاش مات : هر زندهء خواهد مرد .
75
من مات فات : هر مردهء نابود است .
76
من احبّك نهاك : دوستدار تو تو را از بدى باز مى دارد .
77
من أبغضك اغراك : دشمن تو تو را مى فريبد .