فى حرف الميم بلفظ من قال عليه السّلام : فصل هفتاد و هفتم از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف ميم بلفظ من آن حضرت ع فرمود :
1
من امن امن : آنكه مؤمن ( به خدا ) شد ايمن است .
2
من ايقن احسن : آنكه يقين ( به خدا و قيامت پيدا ) كرد خوب عمل كرد .
3
من اسلم سلم : آنكه اسلام آورد سالم زيست .
4
من تعلّم علم : آنكه دانش آموخت دانا شد .
5
من اعتزل سلم : آنكه كنارى گزيد آسوده زيست .
6
من عقل فهم : آنكه دانا شد دانست ( و بحكمت الهى و حقايق اشياء راه جست ) .
7
من عرف كفّ : آنكه خدا را شناخت ( از ناشايستهها ) باز ايستاد .
8
من عقل عفّ : هر كه خردمند شد پرهيز كرد .
9
من اختبر اعتزل : هر كه ( مردم را ) آزمود .
كناره گزيد ( و دانست اغلب مردم گرگ و دزدند و از آنان كناره گزيدن اوليست ) .
10
من احسن ظنهّ اهمل : هر كه كمانش نيكو شد جهان را وا گذاشت .
11
من ساء ظنهّ تامّل : هر كه بدگمان ( به خدا ) شد بانديشه و آرزو افتاد ( كه مال گرد آرد و شهوت رانى كند ) .
12
من عمل بالحقّ غنم : هر كه بحقّ عمل كرد بهرهمند شد
13
من ركب الباطل ندم : هر كه سوار مركب باطل شد پشيمان است .
14
من ملك هواه ضلّ : هر كه هواى نفسش بر وى تسلّط پيدا كرد گمراه شد .
15
من ملكه الطّمع ذلّ : هر كه در بند طمع افتاد خوار است .
16
من تفهّم فهم : هر كه خواست بفهمد فهميد ( و هر كه نخواست ندانست ) .
17
من تحلّم حلم : هر كه خواست بردبار باشد بردبار شد .
18
من عجل ذلّ : هر كه شتابكارى كرد لغزيد .
19
من قلّ زلّ : هر كه خود را كم گرفت ( و دچار ضعف نفس شد ) خوار است .