هيچكدام زخمى نرسيده و خونى از آنان ريخته نشده است . راستى اگر مرد مسلمانى پس از اين حادثه در اثر اندوه بميرد نبايد او را سرزنش كرد بلكه به مرگ سزاوار است » .
« شگفتا به خدا قسم اجتماع آنان بر باطل و تفرقهى شما در حق ، دل را مى ميراند و غم و اندوه ببار مى آورد . واى بر شما ، شما آماج تير آنان قرار گرفتهايد : به شما يورش مى برند و شما حمله نمى كنيد ، و با شما مى جنگند و شما نمى جنگيد ، و معصيت خدا را مى كنند و شما خشنود هستيد » قدرت امام « ع » را در اين جملات كوتاه ببينيد : على « ع » به منظور تحريك احساسات شنوندگان خود ، آهسته آهسته پيش مى رود تا بالاخره به كمك آنان به آرزوى خود نايل مى گردد . او در اينجا راهى را كه توأم با بيان رسا و تأثير قوى است پيموده است . زيرا مردم را از تاخت و تاز سفيان بن عوف در شهر انبار ، آگاه مىكند و اين براى آنان يك ننگ و رسوائى محسوب مىشود ، آن گاه به آنان خبر مىدهد كه اين ستمگر ، فرماندار امير المؤمنين « ع » را كشته و تنها به اين اكتفا نكرده بلكه شمشير خود را در گلوى بسيارى از مردان و زنان غلاف كرده است .
على « ع » در قسمت دوم خطبه ، غيرت شنوندگان و قدرت و مردانگى هر عربى را در زمينهء احترام زن ، مورد توجه قرار مىدهد . او ميداند بين اعراب كسانى هستند كه بخاطر حفظ شخصيت و احترام زن
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 61
مساهمون: جورج جرداق
ص٦١