آن
( مسألة 37 ) اگر پاك شد از حيض ووقت دارد بقدر يك نماز نماز دوم را بكند واگر بقدر نماز
أول ويك ركعت از دوم دارد هر دو را بكند
( مسألة 38 ) هر گاه پاك شود در وقت عشائين
وبقدر چهار ركعت وقت داشته باشد معين است عشاء واگر مسافر باشد واجب است هر دو را
بكند هر چند در مواطن تخيير باشد پس نمىتواند اختيار تمام بكند واقتصار كند بر عشاء
( مسألة 39 )
هر گاه باعتقاد وسعت مقدم داشت نماز أول را بعد معلوم شد كه وسعت نداشته ومعين بوده است
كه نماز دوم را بكند واجب است نماز دوم را قضا كند ونمازى كه كرده باطل است وهر گاه باعتقاد
ضيق مقدم داشت دوم را بعد معلوم شد سعة وقت براي هر دو نمازى كه كرده صحيح است وواجب
است نماز أول را بكند هر چند وقت مختص به دوم باشد واگر در خارج وقت معلوم شد واجب
آن را قضا كند
( مسألة 40 ) هر گاه پاك شد وبقدر يك نماز وقت دارد لكن قبله مشتبه است
واجب است يك نماز كند مخيرة بين الجهات وهم چنين است هر گاه وقت بقدر دو نماز باشد
( مسألة 41 ) مستحب است از براي حائض در وقت هر نمازى از نمازهاى يوميه واجبه بلكه واجبه
غير يوميه كه موقت باشد كه خود را پاكيزه كند وپنبه وكهنه خود را تبديل كند وبنشيند رو به قبله
در مصلى خود وبمقدار أداء نماز مشغول تسبيح وتهليل وتحميد وذكر شود وبهتر اختيار تسبيح اربع
است وهم چنين مستحب است استغفار وصلوات بر پيغمبر وآل أو صلوات الله عليهم أجمعين وقرائت
قران نيز مستحب است هر چند در غير اين حال مكروه است وتيمم با عدم تمكن از وضو بدل آن است
وبهتر عدم فصل است ما بين وضوء يا تيمم وبين اشتغال بمذكورات وبعيد نيست بدليت قيام اگر چه
متمكن از نشستن باشد وظاهر انتقاض وضوء مذكور است بنواقض معهوده
( مسألة 42 ) كراهت
دارد از براي حائض خضاب كردن چه بحنا چه بغير آن وهم چنين مكروه است براي أو قرائت قرآن
هر چند كمتر از هفت آية باشد وهم چنين حمل آن ولمس حاشية وما بين سطور آن اگر مس خط نشود
والا حرام است
( مسألة 43 ) مستحب است براي حائض أغسال مندوبه مثل غسل جمعه واحرام
وتوبه ونحو اينها واما أغسال واجبه پس بعضي گفته اند كه از حايض صحيح نيست ورفع حدث أو
هم نمىشود وهم چنين وضوءات مستحبه وبعضى خصوص غسل جنابت را صحيح دانسته اند وأقوى
صحت جميع أغسال واجبيه است وارتفاع حدث هم بأنها مىشود واگر چه حدث حيض باقي است