اسماعيل آن موضع را وقف كرد بر مسجد جامع .
و بعد از [ 1 ] امير اسماعيل از فرزندان او هر كه امير شد خويشتن را [ 2 ] به جوى موليان [ 3 ] بوستانها و كوشكها ساخت [ 4 ] به سبب خوشى و خرّمى و نزهت او [ 5 ] . به « دروازهء نو » موضعى است كه آن را « كارك علويان » خوانند بر در [ 6 ] شهر ، و ( آنجا ) امير منصور [ 7 ] بن نوح كوشكى ساخت ( بغايت ) نيكو ، چنان كه به وى مثل زدندى از نيكوئى ، و سال بر سيصد و پنجاه و شش بود . و اين [ 8 ] ضياع كارك علويان مملكهء سلطانى بود ، تا به روزگار نصرخان بن طمغاج خان ، وى اين ضياع اهل علم را داد ، از آنكه به شهر نزديك بود ، تا فقها را كشاورزى آسانتر بود ، و عوض آن [ 9 ] ضياع [ را ] دور ( تر ) بگرفت .
و جوى موليان [ 3 ] و كارك علويان معمور بود تا آخر عهد سامانيان ( چون ملك از سامانيان ) برفت ، آن سرايها خراب شد ، و به بخارا دار الملك معين نبود مگر حصار ، تا به روزگار ملك شمس الملك [ 10 ] نصر بن ابراهيم طمغاج خان كه او شمس آباد بنا كرد .
ذكر بناى شمس آباد
ملك شمس الملك [ 10 ] به دروازهء ابراهيم ضياعهاى بسيار خريد ( قريب نيم فرسنك به دروازهء باغ ) [ 11 ] .
و بوستانها [ 12 ] ساخت بغايت نيكو ، و مالهاى بسيار و خزينهاى [ بسيار ] [ 13 ] اندر آن عمارتها خرج كرد ، و آن را شمس آباد نام نهاد [ 14 ] . و پيوستهء شمس آباد
هامش
[ 1 ] - ب : و از بعد
[ 2 ] - د ، خ : از براى خويشتن
[ 3 ] - خ : مواليان - ب : چون موليان
[ 4 ] - ش ، م ، ب : ساختند
[ 5 ] - خ : و رهبت او
[ 6 ] - ش : بر در - د ، خ : و بر در
[ 7 ] - م ، ب : امير سديد منصور
[ 8 ] - ب : و آن
[ 9 ] - ش ، ب : و عوض وى آن
[ 10 ] - م ، خ ، ب : الدين بجاى ( الملك ) ، در هر دو موضع
[ 11 ] - ش ، ب : ندارد
[ 12 ] - خ : بوستان
[ 13 ] - م ، ب ، ش « بسيار » ندارد
[ 14 ] - خ : نام كرد