راميتن
كندزى [ 1 ] بزرگ دارد ، و ديهى استوار است . و از شهر بخارا قديمتر است .
و در بعضى كتب بخارا آن ديهه را [ 2 ] خواندهاند . و از قديم باز مقام پادشاهان است . و بعد از آنكه بخارا شهر شده است [ 3 ] ، پادشاهان زمستان بدين ديهه باشيدهاند . و در اسلام [ 4 ] همچنين بوده است ، و ابو مسلم رحمه الله چون به بخارا [ 5 ] رسيده است [ 6 ] ، بدين ديهه باشيده و مقام [ 7 ] كرده است .
و افراسياب بنا كرده ( است اين ديهه را . و افراسياب ) هر گاهى كه بدين ولايت آمده جز بدين ديهه به جاى ديگر نباشيده است .
و اندر كتب پارسيان [ 8 ] چنان است كه وى دو هزار سال زندگانى يافته است .
و وى مردى [ 9 ] جادو بوده است . و از فرزندان نوح ملك بوده است . و وى داماد خويش [ 10 ] را بكشت كه سياوش نام داشت . و سياوش را پسرى بود كيخسرو نام ، وى به طلب خون پدر بدين ولايت آمد با لشكرى [ 11 ] عظيم ، افراسياب ديهه راميتن [ 12 ] را حصار كرد [ 13 ] ، و دو سال كيخسرو « برگرد [ 14 ] حصار با لشكر خويش بنشست [ 15 ] » و در مقابلهء وى ديهى بنا كرد ، و آن ديهه را [ 16 ] رامش [ 17 ] نام كرد ( و رامش براى خوشى او نام كردند [ 18 ] ) و هنوز اين ديهه آبادان است [ 19 ] . و در ديههء رامش [ 20 ] آتشخانه اى نهاد .
و مغان چنين گويند كه آن آتشخانه قديمتر از آتشخانه هاى بخارا است .
و كيخسرو بعد دو سال افراسياب را بگرفت و بكشت . و گور [ 21 ] افراسياب بر در شهر [ 22 ] بخارا است به دروازهء معبد ، بر آن تل بزرگ كه پيوسته به تل خواجه امام
هامش
[ 1 ] - همه نسخ : رامتين - خ : كنندى
[ 2 ] - ت : آن دهه را بخارا
[ 3 ] - د ، خ : شهر شد
[ 4 ] - د ، خ : و جمله در اسلام
[ 5 ] - ش : چون اينجا
[ 6 ] - م ، ب : رسيد ، است - نسخ ديگر : ( است ) ندارد
[ 7 ] - م ، ب : و مقام - د ، م ، خ : مقام
[ 8 ] - خ : پارسايان
[ 9 ] - د ، خ : مرد
[ 10 ] - د ، خ : خود
[ 11 ] - خ : با لشكر
[ 12 ] - ش ، ب :
اين ديهه رامتين
[ 13 ] - ش ، م ، ب : كرده
[ 14 ] - ش : بگرد
[ 15 ] - م ، ب : بدين حصار جنگ كرد با لشكر خويش
[ 16 ] - خ : و آن را
[ 17 ] - د ، خ : افزوده : ( رامتين )
[ 18 ] - خ : آنچه ميان پرانتز گذاشته شده ندارد
[ 19 ] - د ، خ : آباد است - م ، ب : آبدانست
[ 20 ] - ب : راميتن
[ 21 ] - د ، ت : گور - نسخ ديگر : و گور
[ 22 ] - ش : در در شهر - د ، م ، ب : بر در شهر