( 1 ) بزرگتر است خدا عزيزتر است و عظيمتر است از آنچه مىترسم از او و دورى مىجويم از او ، عزيز است پناه آورندهء به تو و عظيم است سپاس تو و پاكيزه است نامهاى تو و نيست خدائى غير تو . خداوندا بدرستى كه من پناه مىبرم به تو از بدى نفس خود و از شرّ هر پادشاه سختى و از شرّ هر شيطان سركشى و از شرّ هر جبركنندهء « 1 » ظالمى « 2 » و از شر قضاى « 3 » بد و از شرّ هر حركتكنندهاى كه تو گرفتهاى پيش سر او را ، بدرستى كه تو بر راه راستى و تو بر همه چيز نگاهبانى ، بدرستى كه دوست من خدايى است كه فروآورده قرآن را و او متولّى « 4 » صالحان است پس اگر اعراض نمايند « 5 » پس بگو بس است مرا خدا نيست خدائى مگر او ، بر او اعتماد نمودهام و اوست پروردگار عرش بزرگ .
( 2 ) 14 - دعائى كه روايت شده حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله كه اين دعا را به يكى از صحابه آموختند پس وقتى كه حجّاج كشتن او را اراده نمود پس آن شخص اين دعا را خواند ، پس جلاد بر كشتن او قدرت نيافت و دعا اين است :
اى شنواى هر آوازى ، اى زندهكنندهء نفسها بعد از مردن ، اى كسى كه تعجيل نمىنمايد در عقوبت از جهت آن كه نمىترسد « 6 » فوت آن را ، اى هميشه موجود اى بيرون آورندهء گياه ، اى زندهكنندهء استخوانهاى پوسيدهء از هم پاشيده ، به نام خدا چنگ در زدهام به خدا ، و اعتماد نمودهام بر زندهاى كه نمىميرد و انداختهام « 7 » كسى را كه آزار رساند مرا به كلمهء نيست حركتى و قوّتى مگر بخداى بلند مرتبهء بزرگ .
( 3 ) 15 - حديث نمود براى ما عبد الله از ابو جعفر حميد بصرى از مردى نيشابورى به نام عبد الله از ابراهيم بن ادهم از موسى فرّاد از محمد بن على بن ابى طالب از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم كه رسول اكرم فرمودند : هر كس اين نامها را بخواند خداى تعالى دعاى او را مستجاب مىفرمايد . پيغمبر صلى الله عليه و آله : فرمودند اگر اين نامها بر صفحههاى آهن خوانده شود ، به اذن خدا آن آهن گداخته مىشود و نيز فرمودند : سوگند به كسى كه مرا به حق به پيغمبرى فرستاده است اگر كسى دچار تشنگى
هامش
( 1 ) يا صاحب جبروت و تكبرى يا بىرحمى .
( 2 ) عنيد كسى است كه حقّ را داند و مخالفت آن كند .
( 3 ) يعنى از شرّ اين كه در باره من قضا و تقدير بدى شده باشد .
( 4 ) يعنى متولّى كارهاى صالحان است و سرانجام آنها را مىنمايد ، يا آن كه دوست مىدارد صالحان را و دوست خود مىگرداند ايشان را .
( 5 ) يعنى كفّار و رو بگردانند از ايمان آوردن به تو پس بگو اى محمد : . . .
( 6 ) يعنى نمىترسد آن كه نعوذ باللَّه بر طرف شود يا آن كه وقتى قدرت بر عذاب كردن و عقوبت نمودن نداشته باشد بايد كه تعجيل نمايد در آن بلكه هميشه موجود و پيوسته قادر است ، پس هر گاه كه مناسب و مصلحت داند عقوبت خواهد نمود هر چند كه در دنيا تأخير در آن نمايد از جهت آن كه حليم است و عجول نيست . و اللَّه يعلم
( 7 ) يعنى او را دور مىنمايم و دفع مىكنم .